شنبه ، 24 آگوست ، 2019

زندگی نامهء مرحوم امیرالمومنین ملامحمد عمر مجاهد رحمه الله

زندگی نامهء مرحوم امیرالمومنین ملامحمد عمر مجاهد رحمه الله

زندگی نامهء مرحوم امیرالمومنین ملامحمد عمر مجاهد رحمه الله

تولد و دوران کودکی :

ملا محمد عمر (مجاهد) فرزند مولوی غلام نبی، نوهء مولوی محمد رسول و نوادهء مولوی بازمحمد، در سال ۱۳۳۹ هجری شمسی مصادف با ۱۹۶۰ میلادی در یک خانوادهء متدین و علم پرور در قریه چاهِ همت در ولسوالی خاکریز ولایت قندهار دیده به جهان گشود. مرحوم مولوی غلام نبی، پدر مرحوم ملا محمد عمر (مجاهد) نیز در ولسوالی خاکریز به دنیا آمده بود و در درسگاه ها و دوائر دینی مختلف همین منطقه تعلیمات دینی را حاصل نموده بود و بعداً به تدریس و دعوت در منطقه مشغول گردید، وی در اثر تلاش و زحمت فراوان به عنوان یک شخصیت علمی و اجتماعی درمیان مردم درخشید.

مرحوم مولوی غلام نبی دو سال بعد از ولادت ملا محمد عمر مجاهد از ولسوالی خاکریز (قندهار) به قریهء نوده در مربوطات ولسوالی دند این ولایت کوچ کرد و در آنجا تا آخر زندگی خود مشغول تعلیم و تربیهء دینی باشندگان آن منطقه بود، وی در سال ۱۳۴۴ هجری شمسی مصادف با ۱۹۶۵ میلادی در آنجا وفات نمود و در قبرستان مشهور و کهنهء طالبان در شهر قندهار به خاک سپرده شد.

ملا محمد عمر (مجاهد) در سن پنج سالگی پدر بزرگوارش را از دست داد، وی پس از رحلت پدر به همرای مادرش به ولسوالی دهراود ولایت ارزگان رفت و در آنجا تحت سرپرستی کاکاهایش هر یک مولوی محمد انور و مولوی محمد جمعه مراحل اولیهء زندگی و دوران کودکی خود را سپری نمود.

پرورش و تعلیم :

ملا محمد عمر (مجاهد) در سن ۸ سالگی برای فراگیری علوم دینی شامل مدرسهء ابتدایی منطقه شهرکهنهء ولسوالی دهراود ولایت ارزگان شد. سرپرستی مدرسه مذکور به عهدهء مولوی محمد جمعه، کاکای ملا محمد عمر(مجاهد) بود، ملا محمد عمر(مجاهد) تعلیمات اولیهء دینی را نزد آن کاکایش آغاز نمود. هر دو کاکاهای ملا محمد عمر(مجاهد) خصوصاً مولوی محمد انور به تعلیم و تربیهء وی توجه خاصی داشتند.

ملا محمدعمر (مجاهد) دورهء ابتدائیه و متوسطهء تعلیمات شرعیه را در همین مدرسه با موفقیت به اتمام رسانید و با رسیدن به سن ۱۸ سالگی تعلیمات عالی شرعی مروّج در افغانستان را آغاز کرد، اما آن مرحله به خاطر شروع حاکمیت رژیم کمونیستی در سال ۱۳۵۷ هجری شمسی مصادف با ۱۹۷۸ میلادی نیمه تمام ماند.

خانواده :

ملا محمد عمر مجاهد از نگاه قبیلوی از قوم تومزی قبیلهء هوتک است، هوتک شاخ بزرگی از شجرهء نسب پشتون ها است، هوتکی ها در تاریخ معاصر افغانستان قهرمانان دین دوست، مدّبر، ملی و جهادی همانند قهرمان حاجی میرویس خان هوتک دارند.

غازی قهرمان، حاجی میرویس خان هوتک (رح) که افغان ها احترام خاصی به شخصیت ایشان دارند و او را به لقب افتخاری «میرویس نیکه» یاد می کنند، در سال ۱۰۸۸ هجری مصادف با ۱۷۱۲ میلادی کشور را از حاکمیت صفوی های ظالم آزاد کرده و بنیاد یک حکومت مستقل و مقتدر اسلامی را پایه گذاری نمود.

اعضای خانوادهء ملا محمد عمر (مجاهد) از نگاه مسلک و رشتهء خانواده ای، همه علماء و مدرسین علوم دینی بودند، آنها تمام زندگی خود را در راه خدمت به دین الله تبارک و تعالی، تدریس علوم شرعی و تربیهء دینی و فکری مسلمانان وقف کرده اند، از این رو در منطقهء خود محبوبیت زیادی داشتند و از لحاظ معنوی با وقار ترین و معزز ترین اشخاص جامعه شناخته شده اند، همه به این خانواده عزت و احترام خاصی داشتند، تولد و پرورش ملا محمد عمر (مجاهد) در چنین خانوادهء علمی و روحانی و تحت سرپرستی و توجه مستقیم مربّیان علمی و فکری، در رشد و تبارز توانایی ها و صلاحیت های جهادی و فکری ایشان رول عمده داشت، ایشان در بین دیگر اعضای جامعه به حیث یک شخصیت مخلص، مجاهد، دلسوز و دارای احساس اسلامی و ملی ظهور نموده و با تلاشهای جهادی و اصلاحی خویش توانست جامعه را از فساد، ظلم و بی عدالتی و کشور عزیز افغانستان را از شر و فتنهء تجزیهء محتوم نجات دهد.

خانواده، برادران و کاکاهای ملا محمد عمر (مجاهد) تماماً مجاهدین بوده و تا اکنون چهار تن از اعضای این خانواده شهید شده اند.

در روز نخست تجاوز آمریکا بر افغانستان که بتاریخ ۱۵/۶/۱۳۷۹- ۷/۱۰/۲۰۰۱ صورت گرفت، ملا محمد حنفی کاکای ملا محمد عمر (مجاهد) اولین شخصی بود که در حملهء هوایی تجاوزگران وحشی آمریکایی به شهادت رسید.

جهاد و مبارزه :

ملا محمد عمر (مجاهد) هنوز به سومین دههء عمر خود نرسیده بود که کمونیست ها با انجام کودتای نظامی، زمام افغانستان را در دست گرفتند. در چنین وضعیتی برای ملا محمد عمر(مجاهد) همانند دیگر متعلمین کشور، ادامهء تعلیم و فراگیری دروس دینی ناممکن بود، زیرا کمونیست های ملحد از همه اولتر با علماء، طلباء، محصلین و شخصیت های دینی کشور مقابله و دشمنی داشتند. نتیجتاً ملا محمد عمر (مجاهد) نیز لازم دانست که تعلیمات عالی دینی خود را نیمه تمام گذاشته و برای انجام مسئولیت شرعی خود از مدرسه به سوی جبهات جهاد حرکت کند.

ایشان سلسهء جهاد و مبارزات خویش را از تنظیم حرکت انقلاب اسلامی در ولسوالی دهراود ولایت ارزگان آغاز نمود، بعد از گذراندن مدتی در این ولسوالی، ایشان به عنوان یک شخصیت شجاع و مجاهد با شهامت در سطح ولایت ارزگان مطرح گردید و در ساحات و مناطق مختلف این ولایت در عملیات های نظامی بر خلاف کمونیست ها رول فعال و تاثیرگذاری ایفاء نمود، در نتیجهء این شهرت جهادی و رول موفق در عملیات های جهادی، وی درمیان مجاهدین چنان مقبول گردید که حتی یکبار هنگامی که در آن زمان از جانب مجاهدین مناطق مختلف بر ولسوالی دهراود عملیات تعرضی وسیع صورت می گرفت، ملا محمد عمر (مجاهد) به خواست و تقاضای تمام مجاهدین به حیث سرقومندان جبهات مختلف و قومندان تعرض تعیین گردید و عملیات خوب و موفقی را نیز انجام داد، البته وی در این عملیات برای نخستین بار زخمی گردید، وی برای مدت بیشتر از سه سال همراه با مجاهدین منطقهء خود در جنگ های مستقیم بر علیه کمونیست ها شرکت کرد.

همسنگران و دوستان جبهات ملا محمد عمر(مجاهد) میگویند که ملا محمد عمر آخند در آن زمان یعنی در وقت شروع جهاد اگرچه از لحاظ سِنی عُمرش کم بود، اما استعداد و توانایی انجام هر نوع مسئولیت را داشت و از نگاه فیزیکی و جسمی یک جوان صحتمند و قوی بود.

بعداً در سال ۱۳۶۲ هجری شمسی مصادف با ۱۹۸۳ میلادی با برادران مجاهد و همسنگر خود بخاطر انسجام بهتر و بیشتر فعالیت های جهادی به ولسوالی میوند ولایت قندهار رفت و آنجا در جبههء قومندان فیض الله آخندزاده که قومندان مشهور جهادی تنظیم حرکت انقلاب اسلامی بود، بر خلاف عساکر اشغالگر شوروی و مزدوران کمونیستی آنان به جهاد مسلحانهء خود ادامه داد، در اینجا نیز در نتیجهء استعداد و قابلیت های نظامی و رول موفقانه در پلان گذاری و اجرای عملیاتها، محبوبیت و شهرت خاصی یافت که در سطح قومندانان منطقه قابل توجه تنظیم های جهادی قرار گرفت و از طرف تنظیم حرکت انقلاب اسلامی تحت قیادت مرحوم مولوی محمد نبی محمدی، مسئولیت مستقل یک جبهه به ایشان سپرده شد.

ملا محمد عمر مجاهد در بین سالهای ۱۳۶۲ الی ۱۳۷۰ هجری شمسی (۱۹۸۳-۱۹۹۱م) شخصاً در مربوطات ولسوالی های میوند، ژری، پنجوایی و دند ولایت قندهار بر قوت های اشغالگر شوروی و مراکز آنان که تقریبا همه روزه مجاهدین مشغول جنگ با دشمن بودند، شرکت داشت. همچنین در ولسوالی شهر صفا و مربوطات قلات، مرکز ولایت زابل عملیات های بسیار موفق بر خلاف کاروان های اشغالگران شوروی بر شاهراه عمومی کابل – قندهار صورت میگرفت که ایشان در تمام این عملیات ها شخصاً حضور داشتند. اسلحه ای که بیشتر مورد پسند ملا محمد عمر (مجاهد) بود، “R.P.G.7 ” بود که مؤثر ترین اسلحه بر ضد تانکهای جنگی روسی بود که مجاهدین آنرا راکت می نامیدند، ایشان در استعمال و هدف گیری راکت مهارت خاص داشتند. قابل یادآوری است که در سطح ولایت قندهار و خصوصاً مناطق میوند، ژری و پنجوایی از جمله ساحات و مناطقی بودند که نقاط محوری شکست شوروی شمرده می شدند، در این مناطق و در شاهراه عمومی قندهار – هرات تا این اندازه تانک ها و دیگر وسایط دشمن تخریب گردیده بود که دشمن بخاطر حفاظت و نجات خود از خطر حملات مجاهدین از آن ها به شکل موانع استفاده می کردند، طوریکه انها را در اطراف قرارگاه های خود بر یکدیگر چیده بودند.

ملا محمد عمر (مجاهد) در جریان عملیات های جهادی مستقیم با متجاوزین شوروی، چهار بار زخمی گردیده است و در آخرین بار چشم راست خود را نیز از دست داد.

ملامحمد عمر (مجاهد) در سطح قندهار و ولایات همجوار یک قومندان جهادی برجسته و پیش قدم بر علیه متجاوزین شوروی و مزدوران کمونیستی آنان شناخته می شد، که در بسیاری از عملیاتهای جهادی نقش و رول بارز داشت. در اینجا بعضی از اقوال و خاطرات دوستان و همسنگران او در زمان جهاد بر ضد شوروی را به طور نمونه نقل می کنیم.

۱ – در ولایت قندهار یک پوستهء بسیار مستحکم بود که آنرا پوستهء بَدوان می گفتند، دشمن در یک نقطهء حساس و حاکم بر منطقه تانکی را مستقر کرده بود که در نتیجهء انداخت های این تانک مجاهدین بسیار با مشکل مواجه بودند، مجاهدین بسیار تلاش کردند که این تانک را هدف قرار داده و از بین ببرند تا از شرّ این بلا خلاص شوند. اما علی رغم تلاشهای مکرّر هیچ یکی از مجاهدین موفق به از بین بردن این تانک نشدند، بلاخره مجاهدین برای کمک ملا محمد عمر (مجاهد) را از سنگ حصار خواستند، تا او بتواند تانک پوستهء بدوان را از بین ببرد و همینطور نیز شد، ملا محمدعمر (مجاهد) توسط آرپی جی خود تانک مذکور را هدف گرفته از بین برد، که این یک دست آورد بسیار بزرگ برای مجاهدین در آن زمان بود.

۲ – در دوران جهاد بر علیه روس ها در یکی از جنگهای رو در رو در ساحهء محله جات که یکتن دیگر از شخصیت های مشهور و جهادی قندهار شهید ملا عبیدالله آخند که بعداً وزیر دفاع امارت اسلامی و بعد از تجاوز و اشغال آمریکا بحیث نائب امیر المومنین ملا محمد عمر (مجاهد) ایفای وظیفه نمود، نیز با ایشان همسنگر بود، در آن جنگ به اندازه ای تانک ها و موترهای دشمن را از بین بردند که فردای آن روز مردم با دیدن آنهمه تانک هایی که از دور نمایان بودند، فکر می کردند که نیروهای دشمن هنوز هم در منطقه موجود هستند، حال آنکه اکثریت وسایط دشمن از بین رفته و سوخته و مابقی آنها به مراکز خود بازگشته بودند.

۳ – در هنگام جهاد بر ضد روسها تانک های دشمن بر شاهراه عمومی قندهار- هرات از ولسوالی ژری در منطقهء سنگ حصار عبور می کردند، ملا محمد عمر (مجاهد) که ملا برادر آخند ( بعداً نائب امارت اسلامی شد) نیز با ایشان همراه بود، آنها با داشتن تنها چهار فیر مرمی راکت جنگ بر کاروان دشمن را شروع کردند، که در نتیجه با همین چهار فیر مرمی توانستند، چهار تانک دشمن را نشانه رفته و از بین ببرند.

۴ – ملا برادر آخند که در دوران جهاد در کنار ملا محمد عمر(مجاهد) بوده است، میگوید که ملا صاحب به اندازه ای تانک های شوروی ها را از بین برده است که در نتیجهء زیاد بودن تعداد آنها، همسنگرانش نمی دانستند دقیقا به چه تعداد تانکهای دشمن را از بین برده است.

همزمان با سقوط حاکمیت کمونیستی نجیب و آغاز جنگهای تنظیمی در سال ۱۳۷۱ هجری شمسی مصادف با ۱۹۹۲ میلادی، ملا محمد عمر (مجاهد) همانند دیگر مجاهدین راستین، اسلحه را از شانه اش برداشت و در منطقهء جهادی خود در کنار مسجد حاجی ابراهیم در قریهء گیشانی، سنگ حصار ولسوالی میوند ولایت قندهار یک مدرسهء دینی را ایجاد کرد و در این مدرسه بعد از چهارده سال مشکلات جهادی همراه با چندین تن از همسنگران دوران جهاد خود برای تکمیل تعلیمات شرعی ناتمام خود، به فراگیری دروس دینی روی آورد.

در این هنگام بشمول پایتخت کابل، تمام کشور را جنگ ها و درگیری های تنظیمی فرا گرفته بود، برای بدست آوردن مقاصد و آرزوهای شخصی تعدادی از جنگ سالاران تنظیمی، آرمانهای پاک جهاد مقدس نیمه تمام مانده و اُمید و آرزوهای یک و نیم میلیون شهدای ملت مسلمان افغان همچنان زیر پا بود.

قیام در مقابل فساد و تاسیس امارت اسلامی :

بعد از سقوط رژیم کمونیستی، بجای اینکه نظام اسلامی تاسیس گردد و آرزو و آرمان سالهای سال ملت مجاهد به ثمر نشیند، جنگهای داخلی آغاز گردید، مجاهدین راستین توسط یک دسیسهء منظم ضعیف گردیده و یا هم کاملاً از صحنه بیرون رانده شدند، حتی تعدادی از مجاهدین قبلی که باید کمونیست ها را محاکمه نموده و به سزای اعمالشان می رساندند، آنان را در کنار خود نشاندند، و تعداد دیگری بصورت منظم غارت و چپاول وطن و بی عزتی و بی آبرویی ملت را آغاز کردند.

نتیجتاً در تمام کشور هرج و مرج حکمفرما گردیده و افغان ها دوره ای را تجربه کردند که شاید نمونه و مثالی همانند آن را ندیده باشند، سر، مال، عزت و ناموس هموطنان مؤمن هر لحظه با تهدید مواجه بود، پوسته ها و زنجیر های تفنگسالاران خودسر، جاهل و پست فطرت به روی سرکها، راه ها و همه جا موجود بود، هر کدام شان طبق مزاج و رواج خود، نه تنها اینکه از هموطنان ناتوان پول میگرفتند، بلکه از تجاوز بر عزت و ناموس هموطنان نیز باکی نداشتند، چور و چپاول سرمایه های ملی و معنوی کشور، غنائم جهاد و حتی جنگلات و معادن کشور نیز بصورت بی رحمانه ای آغاز گردید که ما هیچگاهی مثال و همانند آن را در تاریخ گذشتهء کشور سراغ نداریم، ملت مؤمن که چهارده سال جهاد کرده بود، نه اینکه ثمره و حاصل جهاد آن ها با خطر ضایع شدن مواجه شد، بلکه زندگی روزمره شان نیز با تهدیدات رو برو گردیده بود.

در نتیجهء فتنه، هرج و مرج، فساد اجتماعی، قتل و کشتار، چور و چپاول، ظلم و وحشت، درد و رنج ملت مسلمان هر لحظه بیشتر و بیشتر میگردید، مجاهدین راستین که برای آزادی، صلح، عزت و سربلندی ملت مؤمن افغان مبارزه کرده بودند با مشاهدهء چنین وضعیتی سخت رنج می بردند.

ملا محمد عمر (مجاهد) که در این هنگام همراه با دوستان مجاهد خویش در ولسوالی میوند قندهار زندگی میکرد، همانند مجاهدین راستین دیگر با مشاهدهء این اوضاع بسیار رنجیده و ناراحت بود، ایشان خود شاهد حال بودند که بر شاهراه قندهار – هرات در هر قدم پوسته و پاتک ایجاد شده بود، و تمام روز مسافرین مظلوم، زنان و محاسن سفیدان توسط تفنگسالاران بد اخلاق چور و چپاول گردیده، بی عزّت و بی آبرو و حتی کشته می شدند، باید بگوئیم که در این هنگام پوسته ها و پاتک ها در قندهار به حدی زیاد بود که تجّار کشور وقتی از هرات به قندهار، خصوصا به ویش بادر در بولدک اموال خود را انتقال میدادند، بجای اینکه اموال خود را از راه عمومی عبور دهند در نتیجهء موجودیت بیش از حد پاتک ها، اموال خود را در میوند تخلیه می کردند و بعداً آنرا از راه ریگ در دشت ها با هزاران مشکلات و پرابلم ها تا بولدک می رساندند، تا از شرّ پاتکسالاران در امان باشند.

ملا محمد عمر (مجاهد) و دوستان مجاهدش در مورد وضعیت داخل شهر نیز آگاهی داشتند، جایی که تفنگسالاران خودسر شهر را کوچه به کوچه در بین خود تقسیم کرده بودند، ملکیت های بیت المال را غصب می کردند و با پول نقد می فروختند، بر زمینهای دولتی مارکیت اعمار میکردند، علاوه بر این همیشه در میان خود به جنگ و درگیری مشغول بودند و ملت متحمل همه این رنج و مصیبت ها بود.

این ناهنجاری های دوامدار و بی پایان مجاهدین را مجبور ساخت که برای از بین بردن فساد و حفاظت جان و مال مسلمانان عزم خود را جزم نموده و ارادهء کار را بدست بگیرند، مجاهدین مشوره و نشست هایی را آغاز کردند، ملا محمد عمر مجاهد و رفقایش اولین مجلس را در منطقهء زنگاوات ولسوالی پنجوایی با علمای مشهور و شناخته شده دایر کردند، این نشست علمای کرام تحت سرپرستی مولوی سید محمد صاحب که در جهاد زمان شوروی، قاضی عمومی مجاهدین قـندهار بود (که به مولوی پاسنی صاحب شهرت یافته بود)، به ملا محمد عمر مجاهد گفتند که باید بر ضد فساد قیام کند و همهء آن ها از او حمایت خواهند کرد، ملا محمد عمر مجاهد اساس تحریک اسلامی را از همین مجلس گذاشت و بتاریخ ۱۵ محرالحرام ۱۴۱۵ هجری قمری بنیاد مبارزه بر ضد فساد و هرج و مرج گذاشته شد.

تحریک اسلامی تحت قیادت ملا محمد عمر مجاهد بخاطر از بین بردن و جلوگیری فساد، مبارزات خویش را آغاز کرد که با استقبال وسیع مجاهدین راستین و ملت مواجه شد، در قدم نخست ولایت قندهار و بعد از آن مناطق بیشتر از وجود تفنگسالاران بی بند و بار و فاسد تصفیه گردید، هنگامیکه که بیشترین مناطق کشور تحت تسلط طالبان درآمد، یک اجتماع عظیمی از علماء کرام و شیوخ افغانستان که تعداد آن بالغ بر ۱۵۰۰ تن بود، بتاریخ ۱۵ ذوالقعده ۱۴۱۶ هجری قمری با دایر کردن نشست عظیمی در قندهار، با تائید امارتِ ملا محمد عمر مجاهد لقب امیر المؤمنین را به ایشان تفویض کردند. بتاریخ ششم مـیزان سال ۱۳۷۵ هجری شمسی کابل، پایتخت افغانستان نیز تحت تسلط امارت اسلامی درآمد و به تعقیب آن بشمول تمام مناطق مرکزی و شمالی افغانستان، امارت اسلامی بر ۹۵٪ خاک افغانستان حاکم گردید.

امارت اسلامی افغانستان تحت قیادت ملا محمد عمر مجاهد، نظام اسلامی استوار بر بنیاد و اساسات شریعت را در افغانستان پایه گذاری کرد، بعد از وقفهء طولانی یکبار دیگر به جهانیان نمونهء زندهء نظام اسلامی را تقدیم کرد، کشور را از تجزیه نجات داد و هم از افراد خودسر و غیر مسئول، اسلحه های بیت المال را جمع آوری نمود و یک امنیت و ثبات سرتاسری و نمونه را تحکیم بخشید، این دست آوردها در حالی به ثمر رسیده بود که تمام جهان بشمول ملل متحد برای این کار ناتوان و عاجز بودند، اما مستکبرین و جهان کفر تحمل این شریعت و امارت را نداشتند، از اینرو در مقابل آن موقف خصمانه اختیار کردند و بهانه های نادرست می تراشیدند تا اینکه در آخر امر به شکل مشترک و دست جمعی اقدام به تجاوز کردند.

شخصیت و رهبری ملا محمد عمر (مجاهد ) :

ملا محمد عمر (مجاهد) بحیث یک شخصیت و رهبر، مزاج خاصی داشت. ایشان برعکس دیگر مقامات و رهبران بلندرتبهء جهان از خودنمایی و تظاهر نفرت داشت، بدون ضرورت شوق گفتگو نداشت، اما در وقت ضرورت گفتارش پُخته، سنجیده و معقول بود، بطور مثال در آغاز حملهء آمریکا بر افغانستان که بخاطر ضعیف ساختن مورال مجاهدین و از بین بردن امارت اسلامی، ماشین تبلیغاتی و تلاشهای آمریکا بسیار فعال بود، و تمام رسانه های غربی، شبکه های رادیویی و تلویزیونی وقت، خود را به نشر آن وقف کرده بودند، ملا محمد عمر (مجاهد) در مقابل تمام تلاشهای تبلیغاتی و شیطانی با روحیه ای مطمئن و اعتماد کامل در سخنان عام فهم و سلیس به ملت خود پیام پرمحتوا، اطمینان بخش و محقق داد: «الله تعالی بر هرچیز قادر و تواناست، در نزد الله تعالی هیچگونه تفاوتی بین قدرت آمریکا و توان یک مورچه نیست، آمریکا و دوستانش این سخن را با تعمّق و غَور بشنوند که امارت اسلامی نظامی نیست که امیر آن همانند ظاهرشاه (پادشاه پیشین افغانستان) به رُوم برود و عساکر و افرادش به شما تسلیم شوند، بلکه اینجا جبهات منظم جهاد وجود دارد. اگر شما شهرها و پایتخت را اشغال کنید و حکومت اسلامی را سرنگون سازید، مجاهدین ما در کوه ها و دشت ها مستقر خواهند شد، بعداً شما چه خواهید کرد؟ بعداً همانند کمونیست ها در هرجا کشته خواهید شد! شما بدانید و آگاه باشید که ایجاد هرج و مرج آسان است اما دوباره از بین بردن بی نظمی و آشفتگی و ایجاد نظام، کار بسیار سختی است، مرگ حق است و هرکس طعم آن را می چشد، بجای اینکه مرگ در حالت بی ایمانی و بی غیرتی و در دوستی با آمریکا باشد، بسیار خوب خواهد بود که بجایش با ایمان، با غیرت و در اسلام باشد».

شاید در آن وقت بسیاری از سران به درستی این سخنان و کلام ملا محمد عمر (مجاهد) را نفهمیده و درک نکرده باشند، اما اکنون که تقریبا چهارده سال تمام از شروع این معرکهء نامتقارن می گذرد و بشمول آمریکایی ها، قوتهای ناتو و تمام دوستان ائتلافی شان در مقابل مجاهدینِ دست خالی و عقیده مند ملا محمد عمر (مجاهد)، با شکست آشکار مواجه هستند، توانسته اند سخنان تاریخی آن زمان ایشان را بفهمند.

همچنان ایشان در شروع تجاوز آمریکا در جریان ایراد بیانیهء رادیویی به ملت افغان با اشاره به تجاوزگران و مزدوران آنان گفت : «اسلحه میتواند مرگ به بار آورد، اما جلو مرگ (اجل) را گرفته نمیتواند». این جمله برای برخی ها در آن زمان یک ترکیب بی مفهوم بود، اما اینست در هژده سال گذشته، مصداق عینی آن را جهانیان با چشم سر مشاهده کردند، قوتهای متجاوز با استفاده از اسلحه و تیکنالوجی پیشرفتهء خود مردم زیادی را به کام مرگ کشانیدند، اما نتوانستند خود را از مرگ نجات دهند و در جریان هژده سال به صورت مسلسل توسط مجاهدین قهرمان تحت رهبری ملا محمد عمر (مجاهد) کشته میشوند، زخمی گردیده و یا دستگیر میشوند.

این یک واقعیت عینی است که اکنون قوتهای مغرور و مجهز به اسلحه و تجهیزات پیشرفته آشکارا بر کشته و زخمی شدن هزاران تن از نظامیان خود در افغانستان اعتراف می کنند.

از دید ملا محمد عمر (مجاهد) از بسیار گفتن، کمتر عمل کردن ارجحیت داشت، زندگی ایشان عاری و دور از تجمّلات و تشریفات بود، زندگی پاک و ساده و حالت بی تکلف تمام زندگی اش را احاطه و مزیّن کرده بود، لباس ساده، خوراک ساده، کلام سلیس و روان، رفتار متواضع از عادات فطری ایشان بود، تکلف، متکلفین و وضعیت متکلفانه را دوست نداشت.

او جدیّت، تدبر و اخلاص را از اساسات پیشرفت کارها می دانست و از میان دوستان آن شخص را بیشتر می پسندید که مدبّر، مخلص و جدی می بود.

همچنین ایشان خود را با مشکلات، پرابلم ها و ناهنجاری ها وفق داده بود، در اثنای وقوع هر گونه حادثهء بزرگ وضعیتش کاملاً عادی بود، ترس و نگرانی را به دلش راه نمی داد، در هنگام خوشی یا مصیبت، کامیابی و یا ناکامی استوار و مطمئن بوده و بر خود کنترول داشت.

به علمای کرام و بزرگان احترام خاص داشت، فروتنی، متانت، وقار، حیاء، ادب، احترام متقابل، همدردی، ترحم و اخلاص از خصوصیات طبیعی اش بود. عزم راسخ، توکل کامل به الله جل جلاله در تمام امور و باورمندی حقیقی به مقدّرات باریتعالی از مشخصات بارز زندگی ایشان بود.

همین عوامل بودند که ملا محمد عمر (مجاهد) در دل رهروان و مجاهدین خود چنان محبوبیت دارد که نه به منصب ظاهری وابسته است و نه هم به امکانات مادی. در طول سیزده سال جهاد علیه امریکا مجاهدین به ایشان چنان احترام قائل بودند که بخاطر تعمیل فرموده های ایشان از قربان کردن جان های خود نیز دریغ نکردند.

اهتمام دربارهء قضایا و امور جهان اسلام :

ملا محمد عمر (مجاهد) بحیث مؤسس تحریک اسلامی و رهبر مسلمانان دربارهء قضایا و امور امت اسلامی اهتمام خاص داشت.

ایشان همیشه از داعیهء برحق مسلمانان فلسطین و مسجد اقصی نخستین قبلهء مسلمانان و در گوشه و کنار جهان از اسلام و مسلمانان دفاع می کرد، ایشان آزادی مسجد اقصی از چنگال غاصبین صهیونیستی را مسئولیت شرعی هر مسلمان می دانست.

ملا محمد عمر مجاهد رهبری بود که بر درد امت اسلامی دردمند بود، اُخوت، همدردی، ایثار و همکاری با برادران مسلمان تنها شعار خالی او نبود، بلکه همیشه در عمل آن را ثابت می کرد.

انتمای عقیدوی و فکری :

ملا محمد عمر (مجاهد) از لحاظ عقیدوی و فکر رهرو منهج مسلمانان اهل السنة و الجماعة و مقلد مذهب حنفی بود.

مخالف سرسخت خرافات و بدعات بود، اختلافات مذهبی و تنظیمی بین مسلمان ها را دوست نداشت، به مجاهدین و تمام مسلمین در مورد استحکام وحدت اسلامی و هماهنگی فکری در بین شان توصیه و پافشاری میکرد، وحدت عقیده و اتحاد فیمابین مسلمانان را مهم ترین ضرورت وقت میدانست، و یگانهء راه نجات امت اسلامی را رفتار، کردار و دنبال کردن نقش قدم سلف صالحین و ائمه مجتهدین می دانست.

زندگی شخصی :

ملا محمد عمر (مجاهد) که بیشترین عمر زندگی خود را در تعلیم و مطالعهء علوم دینی، جهاد، دعوت و خدمت در راه اسلام سپری کرده بود، در لیست مقامات معاصر افغانستان شاید فقیر ترین و شخصی که از اموال بیت المال استفاده نکرده باشد، شمرده می شد، زیرا ایشان نه در زمان جهاد قبلی با استفاده از نفوذ جهادی خویش کدام کاری برای سر و سامان دادن به زندگی شخصی خود کرده بود و نه هم در زمان حاکمیت سرتاسری پنج سالهء امارت اسلامی.

ملا محمد عمر (مجاهد) تا وقت وفات نه ملکیت کدام خانهء شخصی برای بود و باش را داشت، و نه هم در بانک های کشورهای خارجی کدام سرمایه و پول نقد.

در سال ۱۳۷۸ هجری شمسی مصادف با ۱۹۹۹ میلادی هرگاه شورای امنیت سازمان ملل متحد تحریم های اقتصادی یکجانبه و ظالمانه ای را علیه افغانستان وضع کرد و حکم انجماد حساب های مالی مقامات طالبان در بانکهای خارجی را صادر کرد، ملا محمد عمر مجاهد بحیث امیر امارت اسلامی افغانستان، عالی ترین مقام امارت بود که در بانکهای داخل افغانستان و یا هم خارج از کشور بنام شخصی و یا مستعار دارندهء کدام حساب مالی نبود.

در زمان حاکمیت امارت، هنگامیکه محل مسکونی ایشان از سوی دشمنان هدف حملات مرگبار قرار گرفت و علاوه بر شهادت اعضای نزدیک فامیلشان، سبب شهادت شماری زیادی دیگر گردید، تعدادی از مقامات امارت به منظور حفاظت ایشان در شمال غرب شهر قندهار در ساحهء پائین کوتل کوه بابا صاحب که در اطراف و نزدیکی آن کدام آبادی و ساحهء مسکونی ملکی نبود، برای ایشان یک محل سکونت و دفتر مقام امارت اسلامی اعمار کردند، که آنهم از نگاه ملکیت از تصرفات و ملکیت عمومی بیت المال شمرده میشد، نه ملکیت شخصی ایشان.

در سال ۱۳۷۵ هجری شمسی مصادف با ۱۹۹۶ میلادی وقتیکه از جانب یکهزار و پنجصد تن از علمای کرام و شیوخ لقب امیر امارت اسلامی به ایشان داده شد، ایشان بجای احساس خوشحالی از سپردن امارت، به حدّی گریه کرد که پتوی روی شانه اش از اشک چشمانش تَر گردید، ایشان در آخر جلسه در خطابیهء تاریخی خود به علماء کرام و حاضرین گفت :

«ای علماء ! شما از نگاه علم شرعی خود، حیثیت ورثاء حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و سلم را دارید، شما که امروز بار این مسئولیت سنگین را بدوش من گذاشتید، در حقیقت مسئولیت استقامت و انحراف آن بدوش شماست.

ای استادان محترم و ای علماء ! اگر خدای ناخواسته از ما در این امانت عظیم مسلمین کدام تقصیر و انحراف صورت میگیرد، تصحیح و اصلاح آن مسئولیت شرعی شماست، شما در روشنایی علم شرعی خود به این طلباء در مورد رفتن بر صراط المستقیم و استقامت رهنمایی کنید، اگر از این طلباء در تنفیذ احکام اسلامی کوتاهی و انحراف صورت میگیرد، و شما آنرا مشاهده می کنید و در مورد تصحیح و اصلاح آن چیزی نگوئید، مسئولیت آن در نزد خداوند بدوش شماست، و من در روز سئوال و جواب (آخرت) به گریبان شما دست می اندازم».

شخصیت و مزاج طبیعی ایشان:

ملامحمد عمر(مجاهد) در کنار خاموشی و کم گُویی، یکنوع ظرافت و مزاج نیکو داشت، خود را از دیگران بزرگتر و بالاتر نمیدانست، اگر چه آن ها از لحاظ مقام، منصب و سن از ایشان پائین تر می بود، با رفقاء و دوستانش بسیار صمیمی، مشفق، مهربان و احترام مقابل داشت، در مجالس بیشتر در مورد جهاد سخن می زد.

بعد از هجوم امریکایی ها :

بعد از هجوم امریکایی ها بر افغانستان شرایط امنیتی و تعقیب بسیار شدید دشمن بر وظایف معمولی ملا محمد عمر (مجاهد) بحیث زعیم امارت اسلامی در تعقیب و تنظیم امور جهادی کدام تغییری ایجاد نکرده بود، قابل یادآوری hست که مرحوم ملا صاحب درطول دوازده سال جهاد علیه امریکا برای یک روز هم خاک افغانستان را ترک نکرد و تا آخرین رمق حیات اش در کشور خود در کنار سنگر و سنگردران حق حضور داشت.

ایشان روزانه کار خود را با عبادت الله عزوجل و تلاوت قرآن کریم آغاز میکرد و در وجود فرصت، تفاسیر مختلف قرآن کریم و احادیث را مطالعه می نمود، امور جهاد جاری بر خلاف اشغالگران را با جدیّت مراقبت و تعقیب می کرد، برای تنظیم و ترتیب امور جهادی و نظامی به طریقهء مشخص به قومندانان جهادی اوامر و توجیهات صادر می نمود، با تعقیب منابع نشراتی جهادی، رسانه های خبری جهانی از پیشرفت ها و موفقیت های جهادی بر خلاف اشغالگران و موضوعات دیگر عرض حال میکرد، و از این طریق از حوادث و واقعات روزانهء کشور و جهان باخبر میشد، این مصروفیت ها عمده ترین مشغلهء روزانهء ایشان در واپسین سالهای حیات بود.

ملامحمد عمر مجاهد که تحت تعقیب شدید امریکایی ها بود و دشمنان اسلام بر سر او ۱۰ ملیون دالر جایزه تعین کرده بودند، بالاخره بعد از زندگانی متعهد و پر افتخار از اثر بیماری سل که عارض شان شده بود  بتاریخ ۳ ماه ثور سال ۱۳۹۲ هجری شمسی داعی اجل را لبیک گفت و روح خود را به مالک الارواح سپرد . انا لله وانا الیه راجعون

رهبری امارت اسلامی و خانوادۀ مرحوم ملاصاحب به تاریخ ۱۴ شوال سال ۱۴۳۶ هجری قمری با نشر یک اعلامیه خبر درگذشت مرحوم امیرالمؤمنین را تصدیق نمود .

اعلامیهء شورای رهبری و خانوادهء مرحوم عالیقدر امیر المؤمنین ملا محمد عمر مجاهد رحمه الله در مورد اعلان وفات ایشان

بسم الله الرحمن الرحیم

إن الحمد لله؛ نحمده، ونستعينه، ونستغفره، ونتوب إليه، ونعوذ بالله من شرور أنفسنا ومن سيئات أعمالنا، من يهده الله؛ فلا مضل له، ومن يضلل؛ فلا هادي له. ونشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريك له، ونشهد أن محمداً عبده ورسوله، صلى الله عليه وعلى آله وأصحابه وسلم تسليماًکثیرا.

أما بعد. فقد قال الله تبارک و تعالی :

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلاَّ بِإِذْنِ الله كِتَابًا مُّؤَجَّلاً وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ الآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ۱۴۵وَكَأَيِّن مِّن نَّبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُواْ لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَمَا ضَعُفُواْ وَمَا اسْتَكَانُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ۱۴۶وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَن قَالُواْ ربَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ –  ۱۴۷ آل عمران.

ترجمه : و نیست هیچ نفسی را که بمیرد مگر به حکم خدا، نوشته شده یک وقت مقرر (بنابر این مرگ پیامبران یا دیگران، یک سنّت الهی است) و هر که بخواهد پاداش دنیا را (و در زندگی خود در این راه گام بردارد) چیزی از آن به او می دهیم، و هر که بخواهد پاداش آخرت را، از آن به او می دهیم؛ و زود می دهیم ثواب شکرگذاران را – چه بسا پیامبرانی که قتال کردند همراه او خداپرستان بسیار در برابر با کفار، پس سستی نکردند به سبب مصیبتی که رسید به ایشان در راه خدا و ضعیف نگشتند و تسلیم نشدند، و خدا دوست می دارد صبر کنندگان را – و نبود سخنان این خدا پرستان مگر اینکه می گفتند ای پروردگار ما، بیامرز به ما گناهان ما را و از حد گذشتن ما را در کار ما و استواردار پاهای ما را و نصرت ده ما را بر قوم کافران .

مرگ حق است و ما ایمان داریم که به جز از الله عزوجل تمام موجودات می میرند، حتی محبوب ترین مخلوق الله عزوجل و سردار دو جهان حضرت رسول اکرم محمد صلی الله علیه و سلم نیز مزهء مرگ را چشید و از دنیا رحلت نمود.

با توجه به این حقیقت، مقام رهبری امارت اسلامی و خانوادهء ملا محمد عمر مجاهد اعلام می دارد که امیر المؤمنین ملا محمد عمر مجاهد مؤسس و زعیم امارت اسلامی در نتیجهء بیماری که عائد حالش بود روحش را به مالک الارواح سپرده و از این دنیای فانی بسوی جهان ابدی سفر نمودده است. انالله واناالیه راجعون و رحمه الله تعالی رحمة واسعة.

ملا محمد عمر مجاهد رحمة الله علیه رهبر پر افتخار و مخلص امت اسلامی بود، که در شرایط بسیار سخت و حساس بیرق امارت اسلامی را به اهتزاز درآورد، به نام امارت اسلامی نظام شرعی مطابق به اصول سیاست اسلامی و کاملاً منظم را پایه گذاری و تاسیس نمود، الله عزوجل توسط ایشان نه تنها در سطح افغانستان نعمت نظام اسلامی را برای مومنان به ارمغان آورد بلکه برای تمام جهانیان مثالی از حاکمیت واقعی اسلامی را تقدیم نمود.

این چند سطر شاید توان احتوای کارنامه های پُر افتخار ایشان را نداشته باشد، بناءً به اصل سخن می پردازیم و آن اینکه عالیقدر امیرالمؤمنین رحمه الله از این دنیا رحلت نموده است، در چنین شرایط دشوار وظیفهء ما اینست که امانت باقی ماندهء ایشان یعنی امارت اسلامی را همانگونه پرورش دهیم که جناب ایشان پرورانده بود، به همان شکل به شریعت اسلامی التزام نمائیم، همانگونه مخلص و متوکل به الله عزوجل باشیم و همانگونه آماده و حاضر برای خدمت و قربانی باشیم و در راه حق مؤمن، متعهد، متوکل، صابر، استوار و از الله عزوجل بیمناک باشیم، تا خداوند متعال توفیق بلند کردن این بار سنگین و رساندن آن به منزل مقصود را نصیب مان نماید، و همینگونه ما را با افتخارات و موفقیت های دنیا و آخرت نوازش دهد.

مرحوم ملا محمد عمر مجاهد که علی الرغم تمام فشار و تعقیب تجاوزگران جهان کفر در کشور زندگی می کرد و در جریان سیزده سال حتی برای یک روز هم از افغانستان به بیرون ( پاکستان و یا کشور دیگری) نرفته است و از محل سکونت خود امور امارت اسلامی را رهبری مینمود، و بر این استقامت عظیم ایشان برای عدم بیرون رفت از کشور شواهد و دلائل موجود است؛ چندی قبل ایشان در نتیجهء بیماری که شامل حالشان گردیده بود و در دو هفتهء آخر حیات شان شدّت گرفته بود ایشان وفات نمودند.

عالیقدر امیرالمؤمنین رحمه الله که جسما یک شخص مگر به لحاظ معنوی یک حرکت، نظریه و حامل یک آرمان مقدس بود، اگر کسی میخواهد روح ایشان را شاد نماید و ثبوت وفاداری به ایشان را ثابت سازد، باید با امارت اسلامی میراث ایشان وفاداری نموده، برای اعادهء نظام اسلامی در چنین شرایطی که بحیث یک مسلمان وجیبهء فرد فرد ما اینست که برای قوّت، وحدت، وسعت و موفقیت امارت اسلامی تمام تلاش و کوشش خود را بکار گیریم ، پایه های این خانهء مشترک را مستحکم تر سازیم، زیرا سربلندی و عزت قشر مجاهد و ملت مسلمان ما تنها با قوّت این صف جهادی تضمین می گردد.

مرحوم امیرالمؤمنین ملامحمد عمر مجاهد رحمه الله بحیث یک محرک عظیم، امارت اسلامی را به چنان شکلی آباد نموده و ادامه داده است که در پشت ایشان پایه های استوار و مستحکم، دوستانی مخلص و مدّبر، تشکیلات منظّم را اساس گذاشته است، لهذا مجاهدین و تمام مسلمانان مطمئن باشند، که این کاروان با همکاری و نصرت تمام مسئولین و افراد مطابق به آرمانهای عالیقدر امیر المؤمنین ملا محمد عمر مجاهد رحمه الله به منزل مقصود می رسد. ان شاءالله تعالی و ما ذالک علی الله بعزیز

بر اساس فیصلهء رهبری امارت اسلامی، شورای رهبری و خانوادهء عالیقدر امیر المؤمنین رحمه الله امروز ۱۴ شوال ۱۴۳۶ هـجری قمری برای مدت سه روز از سوی علمای کرام، امامان مساجد، شخصیت های جهادی و قومی، مسئولان امارت اسلامی، مجاهدین و عامهء ملت در تمام مناطق برای روح مرحوم امیر المؤمنین ملا محمد عمر مجاهد رحمه الله ختم قرآن کریم، دعاء و فاتحه انجام می شود، و از دربار الله عزوجل برای مرحوم امیر المؤمنین دعای مغفرت و موفقیت و استحکام امارت اسلامی صورت می گیرد.

در پایان باید یادآوری می نمائیم که ملا عبدالمنان آخند برادر امیر المؤمنین ملا محمد عمر مجاهد و فرزندش مولوی محمد یعقوب از تمام مسلمان بصورت خصوصی استدعا نموده اند که در زمان حاکمیت امارت اسلامی تحت زعامت مرحوم ملا محمد عمر مجاهد اگر کدام نوع حقوق آنان تلف شده باشد، همه را معاف نمایند و در دعاهای نیک خود ایشان را فراموش نکنند، ما در این مصیبت عظیم تمام امت مسلمان و خاصتاً ملت مجاهد افغانستان را با خود شریک می دانیم و برای همه از بارگاه الله عزوجل خواستار تسلیت و صبر جمیل هستیم. والسلام

شورای رهبری امارت اسلامی و خانوادهء عالیقدر مرحوم ملامحمد عمر مجاهد

۱۴ شوال المکرم  ۱۳۴۶ هـ ق

 

………………………………………………………………………………

سایت دری الاماره :  alemarahdari.com

Related posts