پنجشنبه ، 22 آگوست ، 2019

مصاحبهٔ اختصاصی مجلهٔ حقیقت با مسئول کمسیون امور تنظیم و رهایی زندانیان

مصاحبهٔ اختصاصی مجلهٔ حقیقت با مسئول کمسیون امور تنظیم و رهایی زندانیان

 

(اشاره: از آنجائیکه در سالهای اخیر ظلم رژیم کابل و حامیان بین المللی آن در مورد اسراء و زندانیان مجاهدین به اوج خود رسیده و هر چند وقت یکبار موضوع بندی ها در رسانه ها بسیار خبرساز می شود و به خاطر آنکه بهتر از مشکلات و امور زندانیان معلومات به دست بیاوریم ادارهٔ مجلهٔ حقیقت بر آن شد تا با محترم ترابی صاحب مسئول کمسیون امور بندی ها، از نزدیک مصاحبهٔ را به شرح زیر ترتیب دهد و تقدیم خوانندگان عزیز خود کند. تا باشد راجع به این قشر مظلوم (مجاهدین زندانی) بهتر معلومات حاصل گردد.)

ادارهٔ مجله:

محترم ترابی صاحب اگر در ابتداء کمی در مورد تشکیلات کمسیون اسراء وضاحت داده و به خوانندگان عزیز ما معلومات بدهید؟

ترابی صاحب:

در پاسخ به پرسش اول شما باید بگویم که کمیسیون امور اسرا یک مقام ریاست عمومی و دو معاون – یکی در زون شرق و دیگری در زون غرب – دارد. همچنان در کنار بخش های اداری و مالی ؛ ساختار های ارتباطات، ریاست های ولایتی، صحی، تعلیم و تربیه نیز دارد. چنانکه از نامش نیز هویدا است که کمیسیون امور اسرا تلاش می کند از همه مشکلات برادران زندانی خود آگاه باشد و برای حل آن تلاش بکند، این کمیسیون با استفاده از امکانات که در اختیار دارد و با داشتن روابط مستقیم و غیر مستقیم با سازمان های مختلف، نهادها و شخصیت های ملی و اهل خیر برای حل مشکلات زندانیان کوشش و رسیدگی می کند.

ادارهٔ مجله:

ترابی صاحب محترم اگر در مورد ثبت و سجل زندانیان مجاهدین معلومات بدهید که برای آن، چه مکانیزم و اصول در نظر گرفته می شود و بر چه اساس زندانیان مجاهد را تشخیص کرده و رسیدگی به امور آنها به چه ترتیب است؟

ترابی صاحب:

اداره ثبت و سجل زندانیان نیز در چوکات کمیسیون ما فعال است و به شکل دوامدار کار می کند. ما برای پیشبرد خوب و سریع کارها، وقتا فوقتا پلان های منظم می سنجیم و میکانیزم خوب کاری داریم. از روی شرایط کمیسیون برای زندانیان هر ولایت مسئول ولایتی تعیین شده است و مسئول ولایتی به اساس معیارهای وضع شده، لیست های زندانیان را جمع آوری نموده، پس از تشخیص و تائید ثبت می کند.

ادارهٔ مجله:

ترابی صاحب بارها از بدرفتاری رژیم کابل با زندانیان سیاسی مخصوصا با مجاهدین اسیر شنیده و دیده می شود به نظر شما چرا رژیم کابل تا این حد با زندانیان سیاسی بدرفتاری می کند و آیا در این باره از راه های قانونی مثل شکایت به کنوانسیون جهانی حقوق زندانیان ترتیب شده و احیانا جواب آنها چه بوده است؟

ترابی صاحب:

اشغالگران غربی و مزدوران داخلی شان مظالم و وحشت های را در برابر زندانیان انجام دادند که از یادآوری آن مظالم  بشریت شرمنده می شود.

درین دوره شوم اشغال، زندانیان به انواع گوناگون شکنجه شدند. سازمان ها و نهادهای جهانی بشری درین مورد بررسی های کرده اند و راپورهای مستند را به نشر رسانیده اند.

ما با استفاده از چنین فرصت ها بر سازمان های جهانی حقوق بشر، صلیب سرخ و نهادهای دیگر صدای خود را بلند کرده ایم.

بسیار با تاسف باید واضح بسازیم که در راستای جلوگیری ازین مظالم بسیار ناوقت اقدام صورت گرفته و کارهای اندکی انجام یافته است. اما ما مساعی خود را با جدیت ادامه می دهیم.

ادارهٔ مجله:

کمسیون اسراء برای مجاهدین اسیر در داخل زندان ها کدام پروگرام ها روی دست دارد اگر در این باره معلومات خود را با ما شریک بسازید؟

ترابی صاحب:

متاسفانه، ما به زندان ها چندان دسترسی نداریم.

ادارهٔ مجله:

با زندانیان مریض یا مجروح از طرف کمسیون اسراء چه خدمات انجام می شود و مراحل درمانی آنها چگونه طی می شوند؟

ترابی صاحب:

علاوه بر نقض ارزش های بشری و اسلامی؛ بر اثر بی توجهی دشمن مشترک به وضعیت صحی زندانیان بیمار، حالت های بسیار دردناک رخ می دهد. زندانیان بیمار یقینا با فاجعه بزرگ بشری دست و گریبان اند.

دشمن نه خودش توجه لازم به تداوی زندانیان می کند و نه هم اجازه تداوی شخصی می دهد. ما همواره از چنین برخورد ضد بشری دشمن پرده برداشته ایم و برای بیرون رفت و نجات از چنین وضعیت ناگوار، بر نهادهای صحی و ادارات جهانی حقوقی صدا کرده ایم. یکبار دیگر از آن ها می خواهیم که با زندانیان مظلوم همکاری بکنند.

ادارهٔ مجله:

بعضی زندانیان هستند که مدت حبس شان پوره شده است یا در احکام شان از سوی قاضیان رژیم کابل ظلم شده مدت حبس طولانی می دهند و یا بسیاری بی گناه در زندان ها افتاده است کمسیون اسراء برای رفع این مشکلات کدام اقدامات را انجام داده است؟

ترابی صاحب:

اداره مزدور کابل و باداران غربی شان بیشتر افغان های بی گناه را سال ها بدون تثبیت جرم و بدون حکم قاضیان فاسد و رشوت خور در زندان ها نگهداری کرده اند و یا پس از تکمیل مدت حبس نیز در زندان ها نگه می دارند.

ما درین مورد تلاش های زیادی انجام داده ایم، این مشکل را با سازمان های جهانی حقوق بشر شریک کرده ایم و از طریق شما یکبار دیگر بر مدعیان جهانی حقوق بشر صدا می کنیم که مسئولیت خود را درین بخش ایفا بکنید و برای جلوگیری از مظالم تلاش بکنید.

ادارهٔ مجله:

ترابی صاحب محترم بارها از اوضاع و محل بود و باش زندانیان به دست رژیم کابل شکایت شده است و  در مواردی از شکنجه ها گفته اند و یا اینکه بیش از گنجایش و ظرفیت محابس در آنها، زندانیان جای داده شده در مورد مسایل فوق تحقیقات شما چی است و برای رفع آن مشکلات چه اقدامات از سوی اداره شما انجام شده یا می شود؟

ترابی صاحب:

متاسفانه، مقامات ظالم رژیم کابل هیچگونه سهولت های اساسی زندگی را در داخل زندان ها مهیا نکرده اند، محل نگهداری زندانیان به سبب کثرت زندانیان بسیار تنگ است، آن ها هیچگونه احساس مکلفیت برای آماده سازی شرایط زندگی در زندان ها ندارند. زندان پلچرخی ظرفیت نگهداری چهار الی پنج هزار زندانی را دارد، اما اکنون رژیم کابل حدود دوازده هزار نفر را در آن انداخته اند.

ادارهٔ مجله:

ترابی صاحب محترم این یک مصاحبهٔ اختصاصی «مجله حقیقت» با شماست به نظر شما نقش مطبوعات و رسانه ها در رساندن و انعکاس صدای زندانیان چقدر موثر است و توصیه شما به ما چیست؟

ترابی صاحب:

یقینا ؛ مطبوعات و رسانه های بی طرف می توانند مظالم و وحشت ها را بازتاب بدهند، مردم را هوشیار و بیدار بسازند، برای جهانیان از وحشت جاری در برابر زندانیان پرده بردارند، صدا زندانیان را برسانند، تا سازمان های بشری ایشان را همکاری بکنند، نقش رسانه ها در جهان امروزی بسیار مهم و بارز است.

ادارهٔ مجله:

ترابی صاحب محترم در آخر اگر کدام گفتنی یا پیام برای زندانیان داشته باشید و اینکه تقاضای شما از جامعه جهانی و نهادهای مربوطه در امور زندانیان چی است و پیغام شما به ملت مسلمان چیست؟

ترابی صاحب:

توصیه من برای زندانیان اینست که از این مرحله آزمون خداوندی به شکل بسیار خوب استفاده بکنید. در صورت امکان، به آموزش توجه جدی و حتمی بکنید و زندان را مانند مدرسه و پوهنتون بدانید، تا از یکسو شما را در سپری نمودن مدت حبس همکاری بکند و از سوی دیگر در آینده به حیث شخصیت های قابل و سالم به خدمت جامعه بروید.

به جامعه جهانی پیشنهاد می کنیم که بر ادارهٔ فاسد کابل فشار بیاورد، تا به حقوق مسلّم زندانیان ارج بگذارد، به صحت زندانیان توجه لازم بکند و زمینه های آموزش را نیز برای شان فراهم بسازد.

ادارهٔ مجله:

در اخیر از شما تشکر می کنیم که وقت خود را در اختیار مجله ما گذاشتید؟

ترابی صاحب:

در پایان، از شما هم سپاسگذار هستیم که فرصت گفتگو در مورد چنین موضوع مهم و حساس را مساعد نمودید.

امیدواریم که این صدای ما از طریق شما به جهانیان برسد.

پایان.

ترتیب: ابو حفص هروی

ترجمه: برادر محترم حبیب زاده

Related posts