پنجشنبه ، 19 سپتامبر ، 2019

نگاهی به زندگی و خدمات فرزند پنجشیر شهید مولوی عبدالحی قانت

نگاهی به زندگی و خدمات فرزند پنجشیر شهید مولوی عبدالحی قانت

حبیبی سمنگانی

شهید مولوی عبدالحی قانت – تقبله الله – پسر مرحوم ملا سلطان محمد و نواسه مرحوم میر محمد در سال ۱۳۵۱  ه ش در خانواده متدین و دانش پرور در روستای کلکوا در مربوطات ولسوالی پریان ولایت پنجشیر چشم به دنیای هست و بود گشود.

تحصیلات :

مولوی عبدالحی قانت درس های ابتدایی را نزد پدر گرامی اش و امامان مساجد روستای خود خواند. سپس برای آموزش بیشتر و بهتر وارد مدرسه ای شد که زیر اداره «اشاعه معارف اسلامی» در زمان جهاد بر ضد شوروی در قریه کوجان در ولسوالی پریان ولایت پنجشیر بنیانگذاری شده بود. شهید قانت رحمه الله دران مدرسه نزد استاد فرهیخته شیخ الحدیث مولوی محمد موسی صاحب زانوی تلمذ نهاد.

شهید مولوی صاحب چون بر اثر تشدید جنگ ها در زمان جهاد شوروی نتوانست روند آموزشی را در منطقه خود دوام بدهد، در سال ۱۳۶۷ ه ش برای دوام تحصیلات دینی عازم کشور پاکستان شد و سلسله تعلم را در دیار هجرت نخست در دارالعلوم امدادالعلوم صدر، پشاور و سپس در منطقه باره در مدرسه مشهور به «مارکیت مدرسه» ازان پس در دارالعلوم ضیاء المدارس (مشهور به مدرسه پنجشیری ها در منطقه بورد، پشاور) دوام داد. او در دارالعلوم ضیاء المدارس نزد مولوی عبدالقدیر بدخشانی، مولوی عبدالودود بدخشانی، مولوی عبدالمالک پنجشیری، مولوی محمد مسلم حقانی درس خواند. سپس در سال ۱۳۷۱ خورشیدی از پشاور به کراچی، مرکز ایالت سیند رفت و از درجه ثالثه تا دوره کبری (دوره حدیث) از علمای ممتاز و نامدار دارالعلوم کراچی اکتساب فیض نمود.

مولوی عبدالحی قانت – تقبله الله – که در دوران تعلم شاگرد ذهین، زحمت کش و پرهیزگار بود دوره حدیث را در سال ۱۴۱۷ هجری قمری مصادف با ۱۹۹۶ میلادی در همان مرکز گرانقدر علوم اسلامی نزد شیخ الحدیث مولانا سبحان محمود (قدس الله سره) ، مفتی اعظم پاکستان مفتی محمد رفیع عثمانی، شیخ الاسلام مفتی محمد تقی عثمانی، شیخ الحدیث مولانا شمس الحق، شیخ الحدیث مولانا عزیز الرحمن و مفتی غلام محمد صاحب به پایان رسانده، سند احادیث و فراغت از علوم متداوله دینی را بدست آورد.

خدمت در تحریک اسلامی طالبان :

در اوائل دهه نود میلادی، هرگاه رژیم آخرین حاکم کمونیست در افغانستان داکتر نجیب از بین رفت و گلیم نظام اسلام ستیز کمونیستی از کشور رسما برچیده شد، عوض اینکه نظام خالص اسلامی، عدالت اجتماعی و آرامش سرتاسری طبق آرمان های مقدس افغان های رنجدیده و ستم کشیده در کشور حاکم گردد، افغانستان در نتیجه درگیری های مغرضانه و قدرت خواهی بعضی سران و فرماندهان تنظیم های جهادی دچار ملوک الطوائفی شد و آتش جنگهای خانمان سوز و ویرانگر داخلی سراسر کشور را احاطه کرد. شر و فساد به گونه بی سابقه به اوج رسید و جان، مال، حیثیت و آبروی هیچ مرد و زن و طفل افغان در هیچ نقطه کشور مصئون نماند. تفنگسالان و پاتکسالاران درنده صفت که به احزاب و اقشار مختلف وابستگی داشتند از جاده انسانیت بیرون شده بودند و از هیچگونه وحشت و جنایت در برابر هموطنان مظلوم خود دریغ نداشتند.

مولوی عبدالحی قانت به حیث جوان دانا، دور اندیش و با احساس همواره بر اوضاع ناگوار کشور و روزگار تلخ ملت مسلمان خود فکرمند می بود. او همانند دیگر جوانان پر درد و اندیشمند کشور در انتظار آن روزی بود که ابر ظلمت و وحشت از آسمان افغانستان برداشته شود و افغان ها به آرمان مقدس جهاد چهارده ساله شان در برابر شوروی و کمونیست ها که همانا نظام مستقل، خالص و عادلانه اسلامی بود شرفیاب شوند و دور از منازعات قومی، نژادی و سمتی در فضای آرام و اخوت اسلامی دوباره با هم یکجا زندگی بکنند.

همان بود که جنبشی به نام تحریک اسلامی طالبان از سوی چند تن مجاهدین واقعی جهاد بر ضد شوروی به سرکردگی (مرحوم امیرالمؤمنین) ملا محمد عمر مجاهد از ولایت قندهار در جنوب کشور برای پایان دادن دوره ویرانگر هرج و مرج، ملوک الطوائفی و شر و فساد آغاز شد. مولوی عبدالحی قانت هنوز مشغول تعلم در دارالعلوم کراچی بود که پس از فتح قندهار با امید تازه و هدف پاک به کاروان نجات بخش طالبان پیوست و صمیمانه به خدمت آغاز نمود.

هرگاه دفتر نمایندگی طالبان در شهر کراچی ایجاد شد، او به حیث خادم مخلص به خدمت زخمیان طالبان آغاز کرد. یکی از زخمیان آن دوران بیان می کند که مولوی صاحب خادم حقیقی بود، مهمانان و بیماران نظامی و غیر نظامی ما را چقدری که او خدمت می کرد کسی دیگری نمی توانست.

حاجی ملا محمد داود عابد که نماینده تحریک اسلامی طالبان در شهر کراچی بود، بیان می کند که شهید مولوی عبدالحی چنان امین و خادم بود که به امانت داری و خدمتگزاری او تعجب می کردم، گفتار نرم داشت، هیچگاه خود را از کدام مجاهد و طالب برتر نمی دانست و هر خدمتی که به او سپرده می شد با کمال اخلاص انجام می داد. همان بود که به اساس فرمان عالیقدر مرحوم امیرالمؤمنین ملا محمد عمر مجاهد به حیث معاون نمایندگی کراچی مقرر شد.

خدمات در دوران حاکمیت امارت اسلامی :

هرگاه کابل، پایتخت کشور فتح شد و امارت اسلامی قائم گردید، مولوی عبدالحی قانت به فرمان خاص مرحوم امیرالمؤمنین به حیث معاون لوی ریاست اتاق های تجارت مقرر شد و مدت دو سال این وظیفه را به پیش برد.

سپس شهید مولوی اختر محمد عثمانی، قومندان قول اردوی نمبر دوی قندهار که مدتی به حیث رئیس تنظیمه زون شمال نیز وظیفه انجام داده بود، او را با خود به مزار شریف برد و به حیث رئیس اداری تنظیمه زون شمال تعیین نمود. شهید مولوی صاحب تا زمان تهاجم امریکایی ها این مسئولیت خود را با کمال دیانتداری اجرا نمود.

مبارزه، خدمات و مسئولیت ها در جهاد بر ضد امریکا :

هرگاه نیروهای اشغالگر امریکایی با ائتلافیان صلیبی در اکتوبر سال ۲۰۰۱ میلادی به هدف نابودی یگانه نظام خالص اسلامی بر افغانستان یورش آوردند و امارت اسلامی از شهرهای کشور عقب نشینی نمود، مولوی عبدالحی قانت نیز همانند هزاران تن فرزندان آزاده کشور بدست غلامان کفتار صفت کفار در مزار شریف اسیر شد و مدت چند ماه را در زندان سپری کرد. سپس به مساعی بزرگان قومی از زندان رها شد و به کشور ایران هجرت نمود. او مدت شش سال در ایران ماند و سپس به هدف جهاد و مبارزه برای آزادی کشور و اعاده نظام اسلامی، به کشور برگشت و زیر چتر امارت اسلامی به فعالیت های جهادی در برابر اشغالگران و مزدوران شان آغاز نمود.

شهید مولوی عبدالحی چون از اعضای دیرینه و ابتدایی امارت اسلامی بود در جهاد جاری بر ضد امریکایی ها و مزدوران شان دو بار از سوی مقام امارت اسلامی به عنوان مسئول جهادی/والی ولایت پنجشیر و یکبار دیگر به حیث معاون والی پنجشیر تعیین شد. شهید قانت تقبله الله در سال ۲۰۰۸ میلادی به حیث معاون والی پنجشیر گماشته شد و سپس در سال ۲۰۱۱ میلادی به حیث والی تعیین شد و تا سه سال این مسئولیت را به پیش برد. مولوی عبدالحی قانت در سال ۲۰۱۵ میلادی به حیث رابط و معاون اداری کمیسیون دعوت و ارشاد در حوزه شرقی کشور تعیین شد و مدت تقریبا شش ماه این وظیفه را به نحوه احسن انجام داد. او در سال ۲۰۱۷ میلادی دوباره از سوی مقام رهبری امارت اسلامی به حیث مسئول جهادی پنجشیر انتخاب شد و تا هنگام شهادت امور جهادی ولایت خود را به پیش می برد.

نیز شهید مولوی صاحب عبدالحی به حیث عضو هیئت بررسی کمیسیون نظامی امارت اسلامی به ولایات مختلف شمال کشور سفر نمود و وضعیت مجاهدین و روند جهادی را بررسی نمود. شهید مولوی عبدالحی در سال ۲۰۱۴ میلادی در راس هیئت دو نفری نخست به ولایت قندوز رفت، اما ازان جا به ولایت های بلخ و جوزجان اعزام شد. او سپس وضعیت جهادی ولایت بدخشان را نیز بررسی نمود. شهید مولوی صاحب برای پیشبرد کارهای جهادی پنجشیر به ولایت های نورستان، لغمان و کاپیسا نیز سفر نمود. مولوی صاحب چون در امور اداری و دفتری تجربه کافی و بر علاوه ازان در املا و انشا نیز مهارت خاصی داشت، لهذا مسئولین کمیسیون نظامی طرز و روش هیئتی او را بسیار پسند کردند.

شخصیت و اخلاق :

شهید مولوی عبدالحی قانت شخصیت عابد، زاهد، حلیم و خادم بود. سرشت و طبیعت فقیرانه و متواضعانه داشت، با لحن نرم سخن می گفت و مستدل صحبت می کرد، تبسم بر لب داشت و حیا از سیمای او هویدا بود. آثار خودپسندی و خودستایی در طینت او دیده نمی شد و از خودنمایی و خود آرایی خودداری می نمود. شخصیت بی آلایشِ او دل ها را شیفته خود می ساخت.

مولوی عبدالغنی فائق، از دوستان صمیمی شهید مولوی عبدالحی قانت در مورد شخصیت او می گوید : شهید مولوی صاحب شخصیت مصلح بود، او برای حل و فصل نزاع های مردمی صادقانه می کوشید و اگر از کسی خطای صادر می شد حتی الوسع می کوشید برای آن محمل درست پیدا بکند. هیچگاه کسی را غیبت نمی کرد و فقرا و ایتام را دلجویی می نمود.

مولوی مخدوم عبدالسلام سعادت، وزیر پیشین کار و امور اجتماعی امارت اسلامی در مورد شخصیت شهید مولوی صاحب می گوید :

شهید مولوی عبدالحی قانت از شخصیت های بزرگ جهاد و مبارزه بر حق کنونی بود. تقوی و دیانت او مظهر شخصیت والای او در جامعه جهادی بود. تواضع و خاکساری اش سبب محبوبیت او در بین علما، مردم و مجاهدین شده بود. این شخصیت پاک منش در امور بیت المال بسیار محتاط بود و با مجاهدین خود برخورد شایسته داشت. از کمال خوشبختی اوست که به آرمان بزرگ زندگی خود شهادت فی سبیل الله مشرف شد. نحسبه کذالک والله حسیبه.

جهاد عجب مدرسه ایست که معلمش خدا است
در    نشه   توحید  فارغ  التحصیل  شهید   است

شهادت  :

سرانجام این مجاهد خستگی ناپذیر حوالی ساعت ۲ و نیم شب یکشنبه ۱۳ اسد ۱۳۹۸ خورشیدی مصادف با ۳ ذی الحجه ۱۴۴۰ هجری قمری با چند تن رفقای جهادی اش از جمله مولوی محمد امین، مسئول کمیسوین نظامی ولایت پنجشیر در چاپه وحشیانه صلیبی های اشغالگر و مزدوران شان در دره پچه غان ولسوالی نجراب ولایت کاپیسا به افتخار بزرگ شهادت سرفراز شد. پیکر خون آلود اما آسوده و آرمیدۀ این شهید راه حق، شاهد صداقت و حقانیت این شعر اقبال لاهوری بود  :

نشان   مرد  مؤمن با  تو   گویم
چو مرگ آید تبسم بر لب اوست

پیکر خاکی این فرزند پر افتخار و شیر مرد واقعی پنجشیر قرار بود که در زادگاهش سپرد خاک گردد، اما مقامات اجیر، ترسو و بیگانه پرور ولایت پنجشیر از تنِ بی جان مولوی صاحب نیز هراس داشتند و ورثایش را اجازه ندادند که جسد شهید را به پنجشیر انتقال بدهند، همان بود که پیکر شهید مولوی صاحب از دروازه ورودی پنجشیر پس به کابل آورده شد و جنازه و مراسم خاکسپاری شهید مولوی صاحب با حضور تعداد زیادی مردم در کابل انجام یافت.

بازماندگان :

از شهید مولوی عبدالحی قانت سه پسر، سه دختر و ده ها تن همسنگر و رفقای مجاهد به دنیا ماند. محمد هاشم، پسر دوم شهید مولوی صاحب سال گذشته به سعادت حفظ قرآن مجید شرفیاب شد.

تقبله الله تعالی

 (با سپاس فراوان از محترم مولوی عبدالله سدید، مخدوم شبیر احمد و دیگر دوستان که در تهیه زندگی نامه شهید قانت رحمه الله همکاری نمودند)

Related posts