سه شنبه ، 22 اکتبر ، 2019

آیا اندرابی از ولسوالی ها خبر دارد ؟

آیا اندرابی از ولسوالی ها خبر دارد ؟

زخمی افغان // ترجمه : حبیب زاده

مسعود اندرابی، وزیر امور داخله رژیم چند سره کابل پری روز در یک گردهمایی به مناسبت فراغت افسران نظامی در مزارشریف به طالبان هشدار داد که تسلیم شوید و سلاح تان را بر زمین بگذارید.

این هشدار وزیر امور داخله در شرایط کنونی چنان معنای دارد که شخصی در حال شکست و فرار از مقابل قوی خود مطالبه تسلیمی بکند و بدون در نظر داشت وضعیت فراری خود، خود را برنده جلوه دهد.

لاف های مسعود اندرابی ازین سبب بیجا است که پیشروی های که طالبان در یک ماه اخیر داشته اند بی پیشینه بوده است. طالبان در ماه سبتمبر بر مراکز سه ولایت حملات قوی تهاحمی انجام دادند، بخش های زیادی مراکز ولایت های قندوز و فراه را در کنترول خود درآوردند و همچنان پلخمری، مرکز بغلان مدت زیادی در محاصره طالبان قرار داشت.

طالبان در ماه گذشته حملات گرین ویلج و شش درک (کابل)، حمله نفوذی قندهار و عملیات های زیادی را در ولایات مختلف انجام دادند. همچنان پلان عملیاتی شان را در روز توطئه انتخاباتی در تمام افغانستان چنان به گونه مؤثر تطبیق کردند که این پروسه کاملا خنثی شد و خود رسانه های دولتی اعتراف کردند که این انتخابات نسبت به انتخابات های گذشته ها بی اعتبار و کمرنگ بود.

اما چون مسعود اندرابی وزیر امور داخله است و سرپرستی عمومی پولیس را بدوش دارد، باید برای او بشماریم که طالبان تنها در ماه سبتمبر مراکز ۱۵ ولسوالی ها را فتح نموده اند. بلی، ولسوالی زارع در بلخ، گذرگاه نور در بغلان، قرمقل در فاریاب، بالابلوک در فراه، دره صوف در سمنگان، درزاب در جوزجان و خان آباد، دشت ارچی و قلعه زال در قندوز بدست طالبان فتح شده است.

اما ولایتی که درین روزها شاهد بیشترین فتوحات بوده، ولایت تخار است. مجاهدین تخار مراکز ولسوالی های خواجه غار، ینگی قلعه، درقد، بهارک و چاه آب را یکی پس از دیگر سقوط دادند. همین اکنون مجاهدین به دروازه های شهر تالقان، مرکز ولایت تخار رسیده اند و هر لحظه امکان دارد که تالقان بدست مجاهدین فتح گردد.

اگر از یکسو وضعیت جنگی در تخار، بغلان و قندوز از کنترول نیروهای اندرابی بیرون شده است، از سوی دیگر شماری زیادی عساکر و پولیس در شورتپه (جوزجان) محاصره هستند. اما اندرابی هنوز هم لاف از پیروزی می زند و می کوشد مردم را فریب بدهد.

مسعود اندرابی، حمدالله محب، خوشحال سادات و دیگرانی که تازه به میدان جنگ آمده اند، پیش ازینکه طبل پیروزی را بزنند، باید اندکی به گذشته جنگ هژده ساله نگاه بکنند. ایشان باید درک کنند که حرکت طالبان کدام حرکت عادی و موسمی نیست که ایشان به زور عملیات نظامی و یا بمباردان سرکوب بتوانند. بلکه این قیام عمومی و سرتاسری ملت است که قدرت های بزرگ ناتو و امریکا از کوبیدن آن عاجز مانده اند و بالاخره سر تسلیم نهاده اند. لازم است این جنرالان ماشینی که تازه به بازار آمده اند، اندکی بیاندیشند و به لاف های خود متوجه شوند.

Related posts