دوشنبه ، 18 نوامبر ، 2019

اشغال، عامل جنگ کنونی

اشغال، عامل جنگ کنونی

سخن روز :

مقامات بعضی سازمان ها و جهت های جهانی گفته اند که امارت اسلامی خشونت را کاهش دهد، آماده صلح شود و مذاکرات با اداره کابل را آغاز کند.

امارت اسلامی بارها موقف معقول و مشروع خود را روشن ساخته و برای پایان بخشیدن جنگ و خشونت کنونی مساعی زیادی انجام داده، اما سازمان های جهانی هیچگونه تلاش معقول و بی طرفانه ای برای پایان دادن اشغال انجام نداده اند.

متاسفانه، نهادها و جهت های جهانی هر از گاهی از اشغال، جنگ و فساد اشغالگران دفاع کرده اند، مظلومیت ملت های محکوم را نادیده گرفته اند، جنایات اشغالگران را به گونه مستقیم و غیر مستقیم حمایت کرده اند و برای مشروعیت حضور ناروای اشغالگران با عناوین و بهانه های مختلف دلائل تراشیده اند.

کشور عزیز ما در سرفهرست کشورهای قرار دارد که سازمان های جهانی از اشغال آن حمایت کرده اند، اشغالگران را برای از بین بردن حاکمیت مشروع و ملی افغان ها پشتیبانی سیاسی و اخلاقی کرده اند و اکنون نیز تلاش می کنند جهاد افغان ها بر ضد اشغال را محکوم کنند و زمینه رابرای استحکام اشغالگران و رژیم مزدور مساعد کند.

پیش از اشغال افغانستان از سوی امریکایی ها، این جا کاملا امنیت بود، جان، مال، آّبرو و تمام حقوق مردم مصئون بود، تمامیت ارضی کشور حفظ شده بود، هیچ نیروی خارجی در کشور وجود نداشت، اثر فساد اداری و اخلاقی دیده نمی شد و بر ۹۵ در صد خاک کشور نظام اسلامی و ملی حاکم بود.

اما اشغالگران و رژیم مزدور ارزش ها و استقلال دینی و ملی ما را لگدمال کردند، فساد، مخدرات و تبعیض قومی را رواج دادند و بنیاد جنگ طولانی و خونین را گذاشتند، که خسارات بی حساب و همه جانبه ای به افغانستان و افغان ها رساند.

اشغال عامل جنگ کنونی و بدبختی های افغانستان است. اشغال و صلح مثل آب و آتش است، که هیچگاه یکجا نمی شوند.

سازمان های جهانی باید برای پایان بحشیدن اشغال افغانستان با ما همکاری بکنند، اگر با ما همکاری نمی توانند، حد اقل برای تداوم اشغال زمینه سازی نکنند و نه هم اشغال کنونی را توجیه کنند. خاتمه اشغال اولین و آخرین خواسته افغان ها است و امارت اسلامی بر اساس مسئولیت اسلامی و ملی خود تا زمانی که کشور عزیز آزاد و نظام اسلامی دران حاکم نگردیده، به مبارزه خود دوام می دهد.

Related posts