دوشنبه ، 18 نوامبر ، 2019

حملات نفوذی از نگاه اسلام / بخش سوم

حملات نفوذی از نگاه اسلام / بخش سوم

فاتح افغان / ترجمه : حبیب زاده

در دو بخش گذشته، چند نمونه های از حملات نفوذی را از سیرت و غزوات نبوی – صلی الله علیه وسلم – ذکر کردیم. درین بخش می خواهیم بعضی تصریحات فقهی را نقل کنیم، تا مسئله واضح تر شود و شکی باقی نماند.

امام محمد – رحمه الله – در السیر الکبیر – می گوید :

ولو تمكن الأسراء من قتل قوم من أهل الحرب غيلة وأخذوا أموالهم لم يكن بذلك بأس لأنهم محاربون لهم ومع ذلك هم مقهورون مظلومون فلهم أن ينتصفوا من بعض من ظلمهم إذا تمكنوا من ذلك . ۴/۷۴

ترجمه : اگر برای اسیران (مسلمان) فرصت قتل بعضی از اهل حرب و اخذ اموال آن ها میسر شود، باکی ندارد (که این کار را انجام بدهند). زیرا آن ها بر ضد مسلمان ها می جنگند و اسیران مردم مظلوم و شکنجه شده هستند، پس برای شان جائز است که هرگاه فرصت مساعد شود، از بعضی آن کسانی که بر ایشان ظلم کرده اند انتقام بگیرند.

امام محمد – رحمه الله – به اسیرانی که در قید کفار قرار دارند، اجازه می دهد هرگاه فرصت یافتند، می توانند از کفار انقام بگیرند. علت اش اینست که آن ها کافران محارب هستند و بر اسیران ظلم کرده اند.

اگر ببینیم این علت در اشغالگران صلیبی به تمام معنی وجود دارد. امریکایی ها کافران محارب و متجاوز هستند، کشور ما را اشغال کرده اند، خون صدها هزار هموطنان بی گناه ما را ریخته اند، صدها هزار دیگر را شکنجه و تعذیب کرده اند و آتش جنگ را در کشور ما داغ نگه داشته اند.

بناءً هر افغان مسلمان حق دارد که هرگاه و هر جایی که فرصت یابد، انتقام هموطنان مظلوم خود را از صلیبی های متجاوز بگیرد و قلب مسلمان ها را تسکین بخشد.

امام محمد – رحمه الله – در جای دیگری می فرماید :

قال : وإذا دخل المسلم دار الحرب بغير أمان فأخذه المشركون فقال لهم : أنا رجل منكم أو جئت أريد أن أقاتل معكم المسلمين فلا بأس بأن يقتل من أحب منهم ويأخذ من أموالهم ما شاء لأن هذا الذي قال ليس بأمان منه لهم إنما هو خداع باستعمال معاريض الكلام. ۱/۱۴۳

ترجمه : هرگاه یک مسلمان بدون امان به دار الحرب داخل شد، مشرکین او را گرفتار کردند و او به آن ها گفت : من فردی از شما هستم و می خواهم که با شما در برابر مسلمان ها بجنگم. پس هیچ باکی ندارد هر کسی از آن ها را که بخواهد بکشد و از مال آن ها هرچه می خواهد بگیرد. زیرا چیزی را که این شخص گفته است امان نیست، بلکه با استفاده از کلام تعریض آمیز، فریب و نیرنگ است.

امام محمد – رحمه الله – پس از ذکر این مسئله در سیر کبیر، احادیث عبدالله بن انیس و محمد بن مسلمه – رضی الله عنهما – را به عنوان دلیل آورده است.

مختصرا می توان گفت که شخص مسلمان می تواند در صف نیروهای که از سوی کفار متجاوز تشکیل می شود، به این منظور داخل شود که یکروزی نول تفنگ خود را به سوی آن ها متوجه کند و انتقام برادران مسلمان خود را بگیرد. شریعت برای او اجازه تعریض، توریه و خدع را می دهد. این کار شرعا باکی ندارد.

در بخش های آینده نیز درین مورد روشنی می اندازیم. ان شاء الله

Related posts