پنجشنبه ، 21 نوامبر ، 2019

طالبان نمونه ای از جهاد و سیاست معتدل اسلامی / بخش سوم و پایانی

طالبان نمونه ای از جهاد و سیاست معتدل اسلامی / بخش سوم و پایانی

محمد داود مهاجر

بحث آغاز تحریک اسلامی طالبان تا ایجاد امارت اسلامی و دستآوردهای آن در چند سال حاکمیت، در بخش اول و بخش دوم بیان شد و در این نوشته دستآوردهای امارت اسلامی بعد از هجوم آمریکا و ائتلاف ناتو و آغاز جنگ‌ های چریکی تا فتح ولسوالی ‌ها و گاها ولایات و آغاز روند سیاسی و دیپلوماسی، به اختصار مورد بحث قرار می گیرد.

 دستآوردهای امارت اسلامی در مرحله دوم :

مجاهدین امارت اسلامی با هجومی وحشیانه و بمباردمان ‌های کورکورانه آمریکا و ائتلاف ناتو روبرو شدند، که سبب عقب نشینی مجاهدین از شهرهای کشور و تبدیل نمودن تاکتیک جنگ با هیولای غرب، در لباس نو گردید.

امارت اسلامی در این جنگِ نابرابر تنها ماند و تمامی دولت‌ هایی که امارت اسلامی را به رسمیت شناخته بودند، کنار رفتند و به اتحاد ضد امارت اسلامی یکجا شدند. کشورهای دوست و دشمن، بعد از هشدار بوش که «دنیا یا با ماست یا برعلیه ما» به جمع آن ها پیوستند و در نتیجه این تحالف خلاف حقیقت، گویا نام و نشان امارت اسلامی را حذف کردند، اما….. امارت اسلامی بعد از انسحاب و به قول دشمنان «سقوط کامل» در مدت کوتاهی توانست تا صفوف خود را از نو ترتیب‌ دهد و آمادگی لازم برای آغاز جنگی جانکاه و طولانی را شروع کند. امارت اسلامی هیچگاه آرام نه نشست و از هیچ کوششی دریغ نکرد و نبرد را دوباره با وجود تمامی تنگناها و سختی‌ ها – که از خود نوشته ‌هایی مستقل را خواهانست – شروع کرد.

در هر کاری عموما جرقه اول کار بسیار مهم و حساس است، اما با توکل بر خداوند لایزال شروع کردند و بر او اعتماد نمودند. آری، آنها در برابر طوفان سهمگین صلیبی ‌ها ناامید نشدند و از هیچ رشادتی دریغ نورزیدند.

امارت اسلامی با دست ‌و ‌پنجه نرم کردن با اژدهای غرب در مدت هجده سال، دوباره امید و اعتماد ‌به ‌نفس را به فرزندان امت اسلامی – که ظاهرا امیدشان را از دست داده بودند – بازگرداند و در کالبد خسته و کوفته‌ شدهٔ امت اسلامی و بخصوص افغان‌ ها، روح نشاط و عزت را دمید.

امارت اسلامی با پیکارهای خستگی‌ناپذیر و به‌ زانو درآوردن دشمنان، گزینهه جهاد و قتال با مستکبران را، سر تیترِ نحوهٔ مقابله با زورگویان زمان قرار داد.

امارت اسلامی در کنار نبردهای مسلحانهه خود، هیچگاه از امور سیاسی و گفتمان، خود را دور نگه نداشت و دروازهٔ گفتگو و مباحثه را نیز باز نگه داشت و به امر الهی مبنی بر رد نکردن دست صلح (وَإِن جنحواْ للسلمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ) لبیک گفت و بدین جهت بود که دفتر قطر را با موجودیت نمایندگانی زبده، مجاهد، کارکشته و عالم باز نمود، تا باشد دشمن خسته شده از جنگ، فرصتی برای بازگشت از جنگ پیدا کند و ملت مسلمان ما را رها کرده، دست از سیاست ‌های استعماری ‌اش بردارد. و بگذارد تا افغانان مستقلانه حکومت دلخواه خود را ایجاد کنند.

امارت اسلامی عملا توانست تا بیشتر از نیمی از خاک افغانستان را از چنگال ددمنشان بستاند و حکومت اسلامی را با رعایت تمام زوایای تعلیمی، ثقافی، تربیتی، قضایی و غیره، بر مبنای تامینِ عدالت و امنیت عمومی در مناطق مفتوحهه خویش ایجاد و احیا کند.

امارت اسلامی توانست، با ایجاد کمیسیون‌ های مختلف نظامی، تمامی جنگ ‌ها و مجاهدین را تحت کنترل کامل خود قرار دهد و از اعمال نظرات شخصی و قتل‌ های کورکورانه و تلفات بی‌ جا، جلوگیری کند.

امارت اسلامی در این مرحله از حیات جدیدش توانست تا بیشترین علما، طلبا، قاریان قرآن، جوانانِ ایثارگر و جوانان فدایی را در صفوفش جای دهد و در حقیقت، اساس وجودش را بر آن ها بنا نهد.

امارت اسلامی به تربیت عقیده‌وی و تربیت نظامی افرادش به مرحله‌ای از رشد و توسعه رسید که نمونهٔ آن کم‌تر دیده می‌ شود.

و ده ها امور دیگری که نوشتن آنها صفحات دور و درازی را خواهانست.

در نتیجه مباحث مذکور، به گمانم تحریک طالبان، همان امارت اسلامی، از بزرگترین نهضت ‌های جهادی و سیاسی برخواسته از دل مردم است. امارت اسلامی نسبت به ویژگی‌ ها و شاخصه هایی که دارد، نسبت به عموم جماعت ها و احزاب دیگر اسلامی، از برتری خاصی برخوردار است. اگر چه آنان از نظر وجود بر امارت اسلامی مقدم بوده ‌اند؛ یا از نظر تعداد افراد دارای تمایز خاصی بوده و از نظر ثروت و دارایی، غنی باشند، زیرا امارت اسلامی را رجالی خبره، عالم، مجاهد و اهل تجربه در میادین مختلف، رهبری می‌کنند. مردانی که در خط‌ های مقدم جنگ حضور فعال داشته و میدان‌ های سیاست را نیز پر کرده‌ اند و پیروزی ‌های اخیرِ نمایندگان امارت اسلامی در دوحه قطر، از شواهد واضح بر این ادعاست.

می ‌توان گفت که امارت اسلامی نمونه و الگویی نیک برای فرزندان و رجال امت ما، کسانی‌که در راس نهضت‌ ها قرار دارند، به حساب می‌ آید.

آنهایی که خواهان اقامهٔ دین و شعایر آن هستند، آنهایی که خواستار آزادیِ اراده، استقلال و حریتِ اقتصادی و سیاسی هستند، باید از مجاهدین امارت اسلامی الگوبرداری کنند و از تزویر این و آن خود را دور نگه دارند.

امارت اسلامی در حدود سه دهه فعالیت، جهاد، صبر و مقاومتِ جانانه، آثار مثبتی در دل‌ها و سینه‌های مردمانی با اراده‌های ضعیف انداخت و خورشیدش بار دیگر در حال درخشیدنی روشن ‌تر از قبل است. صبح صادق امارت اسلامی کرانه‌ ها را درنوردیده و سپیده ‌دم آن، چنین زمزمه‌ای را به گوش‌ها می ‌نوازاند { أليس الصبحُ بقريب } آیا مگر صبح نزدیک نیست؟

Related posts