شنبه ، 14 دسامبر ، 2019

تروریست کیست ؛ ما یا آن ها ؟

تروریست کیست ؛ ما یا آن ها ؟

محمد داود مهاجر

ترور به معنای ارعاب، ترس و وحشت آوردن، یک چیز مذموم و غیر قابل قبول است.

جامعه جهانی و خصوصا حکومت ‌های مسبتد تا حالا نتوانسته ‌اند برای اصطلاح «تروریسم» بخاطر همنوا نبودن با اهداف شان، کدام تعریف و معنای مشخصی پیدا کنند.

بعضی ‌ها آن را به معنای «استفاده از خشونت یا تهدیدِ خشونت، در راستای دستیابی به اهداف سیاسی، مذهبی و ایدئولوژیک» تعریف کرده اند.

گرچه امروزه این اصطلاح را بیشتر بر روی مسلمانان و نیروهای آزادی خواه از چنگال اشغالگران، تعبیر می‌کنند، اما خودشان در باتلاق ترور کردن ملت‌ ها، عقاید و باورها و ترور سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی مردم بی‌گناه، غرق گردیده اند.

امروزه ترور کردن از خود مودهای جدیدی گرفته است. ترور کشورهای فقیر بخاطر تسلط بر منابع طبیعی و ثروت‌ های آن ها و ربودن همه دارایی آن ها، از جمله نفت و طلا. ترور شخصیت ‌های موثر و جهانی توسط گروه‌های سرّی آن ها، ترور فرهنگ‌ ها، با قبولاندن فرهنگ‌ های منحط خود به ملت‌ های دیگر، ترور عقاید و باورهای ملت‌ ها‌ (خصوصا ملت مسلمان) به گونه های مختلف، منجمله که همین روزها شاهد آن در کشور ناروی بودیم، سوزاندن قرآن مجید در ملأ عام، با یک سلسله برنامه‌ های از پیش تعیین شده و توهین کردن‌ های پی در پی بر ساحت پاک پیغمبر گرامی اسلام – صلی الله علیه و آله و سلم – و جریحه دار کردن سینه‌ نزدیک به یک و نیم میلیارد مسلمان.

این ترورها، نه تنها در قالب افراد و گروه‌ ها جا دارد و بلکه دولت‌ ها نیز روی به ترور آورده اند و در حقیقت «تروریسم دولتی» را ایجاد کرده اند و دولت‌هایی مانند اسراییل و آمریکا با مئتلفین خویش، در رأس این قافله قرار دارند. آن ها نظام‌ های دولت‌ ها را ترور می‌کنند، اغتشاشات و کودتاها ایجاد می‌کنند تا دولت ‌ها را سرنگون کرده و رژیم های دلخواه خود را همانند کشور عزیزمان افغانستان، مصر و غیره بر اریکه قدرت بنشانند. افراد و شخصیت‌ های مقابل خود را به گونه‌ا ی زیرزمینی و نامعلوم حذف می‌کنند، کسانی را که بر خلاف شان خبری، نظری و یا عقیده ‌ای را بیان کنند ترور می‌کنند. سازمان‌های تروریستی مخفی تاسیس می‌کنند و به وسیله آن ها همراه با تغذیه مالی و فکری شان، کسانی را که علنا نمی‌ توانند از میان بردارند، با عملیات‌ های چریکی و پنهانی از وجود هستی نیستش می‌کنند. چنانچه در این اواخر بعضی از چهره ‌های مدنی و سیاسی و نویسندگان کشور را مورد تعرض قرار داده زخمی نمودند و بعضی را نیز شهید ساختند.

آوردن ترس و وحشت در میان مردم، امروزه یکی از عوامل اساسی حکومت‌ های ددمنش و مستبد گردیده است. ملت‌ های خود را با آوردن زور بر آنها و قرار دادن شان زیر اهرم فشار، به قبول ایده‌ ها و برنامه ‌های خویش مجبور می‌کنند و با هزار نیرنگ و فریب بر گُرده ملت‌ ها می‌نشینند.

چنانچه از دقت نظر در چرخش زندگی بهره ببریم، خواهیم دید که بیشترین قتل و کشتار، ارعاب و وحشت را در دنیا آن ها می‌کنند، هزارها و بلکه در جنگهای جهانی، میلیون ها انسان را از دمِ تیغ خود می‌گذرانند. مادر بمب ‌ها را روی افراد بی‌گناه استعمال می‌کنند. مساجد، مراکز دینی و محلاتی را که دور از هر گونه حالت نظامی اند، منفجر می‌کنند. کودکان نونهال را آنها به رگبار هیلیکوپترهای شان قرار می ‌دهند، کتاب آسمانی یک و  نیم ملیون مسلمان را آن ها اهانت و بی‌ حرمتی می‌کنند. به آخرین قاصد آسمانی – ارواحنا فداه – آن ها توهین می‌کنند. سرزمین‌ های ما را آن ها با بهانه ‌های واهی غصب می‌کنند. حکومت‌ هایی بر مبنای نظریات خود را بر ما تحمیل می‌کنند. اما تعجب اینست که آن ها تروریست نیستند !!! و بر عکس، تروریست ماییم !

آن ها از این اصطلاح استفاده ابزاری می‌کنند. آنها مارک «تروریست» را بر آنهایی که برای پس‌گیری حق خود و حق ملت خود، در برابر زورگویان و متکبران اشغالگر می‌جنگند، به کار می ‌برند!!! این تعبیر را دستآویزی برای سرکوب فریادهای آزادی خواهی قرار داده اند.

چه نامیمون و نامبارک است فرهنگ منحط آن ها و ایدئولوژی غربی، که خواهان به برده درآوردن ملت‌ های آزاد، با شعار آزادی اند!!!

شعار شان آزادی، اما آزادی خواهان را با نام تروریست و دهشت‌ افگن از بین می ‌برند و صداهای آزادی خواهی را با تیرِ تفنگ خاموش می‌کنند.

در حقیقت آن ها تروریست اند و معنای تروریسم بر آن ها کاملا صادق است و ما مجاهدان و مشعل داران آزادی خواهی از چنگال تروریستان دولتی و بین المللی هستیم.

مطالب مرتبط