ژانویه 20, 2020

پرسش ها و پاسخ های شرعی / بخش ششم

تحقیق، اصدار و فتوا : مفتی ابو یاسر // ترجمه و تقدیم: مفتی حبیبی

اجرای وظیفه در یکی از شعبه های اداره کابل

الاستفتاء :

محترم مفتی صاحب ! دولت کنونی افغانستان که همه امور آن مستقیما به کمک و رهنمایی امریکایی های اشغالگر انجام می یابد، آیا من از روی ضرورت می توانم در کدام شعبه ای از وزارت های آن، وظیفه اجرا کنم، در حالیکه هدف اصلی من حل مشکل اقتصادی باشد ؟ اگر علمای کرام این مسئله شرعی بنده را حل نمایند، ممنون خواهم بود. (المستفتی حامد بارکزی)

جواب :

حامدا و مصلیا و بعد ؛ چنانکه شما اشاره کردید، تمام امور این دولت به گونه مستقیم و یا بالواسطه به رهنمایی اشغالگران انجام می یابد و این بدیهی نیز است، هر گونه خدمت در هر یکی از شعبه های این دولت همکاری با اشغالگران و غلامان شان شمرده می شود، و دین اسلام مسلمان ها را از چنین عمل باز می دارد. نیز خداوند متعال راه های زیادی برای کسب رزق حلال پیدا نموده و هر انسان می تواند رزق حلال پیدا کند.

قال الله تعالی : وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ – هود : ۱۱۳

وفي احکام القرآن للتهانوي رح ۲\۱۶ :ولاتجوز لمصلحة نفسه من جلب مال اوجاه ونحوهما لاسیما اذا احتملت الافضاء  الی ضرر في الدين .

وفي تفسیرالامام ابي سعودرح ۴\۹۱ : {وَلاَ تَرْكَنُواْ} أي لا تميلوا أدنى ميلٍ{إِلَى الذين ظَلَمُواْ} أي إلى الذين وُجد منهم الظلمُ في الجملة ومدارُ النهي هوالظلم والجمعُ باعتبار جمعيةِ المخاطَبين …..{فَتَمَسَّكُمُ} بسبب ذلك{النار}  وإذا كان حالُ الميل في الجملة إلى من وجد منه ظلم ما في الإفضاء إلى مِساس النارِ هكذا فما ظنك بمن يمل إلى الراسخين في الظلم والعُدوان ميلاً عظيماً ويتهالك على مصاحبتهم ومنادمتِهم ويُلقي شراشِرَه على مؤانستهم ومعاشرتهم ويبتهج بالتزيّي بزِيّهم ويمُدّ عينيه إلى زهرتهم الفانية ويغبِطُهم بما أوتوا من القطوف الدانية وهو في الحقيقة من الحبة طفيف ومن جناح البعوض خفيف بمعزل عن أن تميل إليه القلوب ضعُف الطالبُ والمطلوب والآيةُ أبلغُ ما يتصور في النهْي عن الظلم والتهديدِ عليه .

والله تعالي اعلم

پول گرفتن مجاهدین در برابر چوب و هیزم کوه

الاستفتاء :

محترم مفتی صاحب ! در ولایت ما، مردم در ساحه مجاهدین از یک کوه چوب و هیزم برای فروش می برند، مجاهدین بر آن ها صد روپیه وضع کرده اند، آیا این شرعا روا است یا خیر ؟ (المستفتی حامد)

جواب :

حامدا و مصلیا و بعد ؛ بلی، در صورت مذکوره، اگر پول به امر کمیسیون مربوطه امارت اسلامی گرفته شود، بدون شک عمل جائز و مشروع است.

في مجلة الاحکام : المادة [ ۵۸ ] التصرف علی الرعیة منوط بالمصلحة  الخ

وفي المحیط البرهاني ۷\۱۲۲: واذا لم یکن في بیت المال مال فلابأس بأن یتحکم الامام علی ارباب الاموال بقدرمایتقوي به الذين یخرجون للجهاد.

وفي ردالمحتار ۲\۶۲ : قال ابوجعفر رح مایضربه السلطان علی الرعیة مصلحة لهم یصیردینا واجبا وحقا مستحقا کالخراج  وقال مشائخنا وکل مایضربه الامام علیهم لمصلحة لهم فالجواب هکذا الخ.

معلومات در مورد چند احادیث

 الاستفتاء :

محترم مفتی صاحب ! اگر در مورد احادیث ذیل معلومات بدهید که صحیح است یا خیر، چون خودم در مواعظ می خوانم، اما معلومات دقیق ندارم ؟

  • نخست : تعلموا للعلم السکینة والوقار …
  • دوم : الساکت علی الحق شیطان اخرس ..
  • سوم : العالم في قومه کالنبي في امته
  • چهارم : الوحدة خیرمن جلیس السوء …
  • پنجم : من تعلم العلم لغیرالله فلیتبوأمقعده من النار الخ (المستفتی مولوی قیام الدین)

الجواب :

حامدا و مصلیا و بعد ؛ محدثین در مورد حدیث اول گفته اند که ضعیف است. زیرا عباد بن کثیر در رواة آن آمده است که نزد محدثین متروک الحدیث است. کذا فی تقریب التهذیب ۳۷۷/۱ وغیره. روایت یا بیان آن بنا بر شرائط ضعیف صحت دارد، و الا فلا.

در مورد حدیث دوم، علامه نووی – رحمه الله – و دیگر علما گفته اند که این قول ابو علی الدقاق – رحمه الله – است و حدیث نیست.شرح المسلم للامام النووی ۵۰/۱. بناءً به حیث حدیث، نه روایت آن صحت دارد و نه هم بیان آن.

علامه ابن حبان، علامه دیلمی، علامه سخاوی و…….. در مورد حدیث سوم گفته اند که نهایت ضعیف است، و علامه علی القاری – رحمه الله – در موضوعات الکبری نوشته است : جزم شیخنا وغیره بانه موضوع وانماهومن کلام بعض المشائخ .موضوعات کبری ص\۱۴۴ واللالي المصنوعة ۱\۱۴۱ والمقاصدالحسنة ۲۶۴ وغیرهما. بناءً این حدیث نیست و روایت و بیان آن به حیث حدیث هم درست نیست.

امام سیوطی – رحمه الله – در مور حدیث چهارم گفته است که این حدیث صحیح است و ابوذر الغفاری رضی الله عنه – مرفوعا روایت نموده است. رواه أبو ذر الغفاري ، نقله السيوطي في الجامع الصغير وحكم عنه بأنه : صحيح .

هر چه حدیث پنجم، از لحاظ سند در درجه حسن است و امام ترمذی – رحمه الله – حسن غریب گفته است. امام منذر – رحمه الله – می گوید : ورجال اسناده ثقات.  الترمذي  ۴\۳۳۰ والترغیب والترهیب ۱\۶۶ وغیره.

گریزاندن اسلحه و اسباب کافران حربی

الاستفتاء :

محترم مفتی صاحب ! اگر کسی با کافران رفاقت می کند و سپس هرگاه فرصت یابد اسلحه یا دیگر اسباب کافران حربی را گرفته فرار کند، آیا مجاهدین منطقه می توانند آن اشیا را از نزد آن شخص بگیرند ؟ لطفا برای ما درین مورد مفصلا معلومات بدهید ؟

الجواب :

حامدا و مصلیا و بعد ؛ درین صورت، اشیای را که شخص مذکور از کافران حربی گریزانده است، از خود او می شود. دیگر مجاهدین از پیش او گرفته نمی توانند.

وفي المبسوط  ۱۲\۱۴۷م وطبع اخری  ۱۰\۸۳    : ما روي أن المشركين أسروا ابنا لرجل من المسلمين فجاء إلى رسول الله – صلى الله عليه وسلم – يشكو ما يلقى من الوحشة «فأمره أن يستكثر من قول لا حول ولا قوة إلا بالله العلي العظيم ففعل ذلك فخرج الابن عن قليل بقطيع من الغنم فسلم ذلك له رسول الله – صلى الله عليه وسلم – ولم يأخذ منه شيئا» والمعنى ما بينا أن الغنيمة اسم لمال مصاب بأشرف الجهات وهو أن يكون فيه إعلاء كلمة الله تعالى وإعزاز الدين ولهذا جعل الخمس منه لله تعالى وهذا المعنى لا يحصل فيما يأخذه الواحد على سبيل التلصص فيتمحض فعله اكتسابا للمال بمنزلة الاصطياد والاحتطاب بخلاف ما إذا كانوا أهل منعة وشوكة .

في ردالمحتار ۳\۲۵۰ ومایؤخذ منهم هدیة اوسرقة اوخلسة اوهبة فلیس بغنیمة وهوللآخذ خاصة الخ  وهكذافي جمیع کتب المذهب .

والله تعالی اعلم.

اگر شخص مقیم نماز مسافرانه بخواند

الاستفتاء :

محترم مفتی صاحب ! ما مجاهدین از ولایت خود به جای دیگری رفته بودیم و آنجا نماز را مکمل می خواندیم، اما یک عالم برای ما گفت که شما مسافر هستید، پس ما به نمازهای مسافرانه شروع کردیم، سپس عالم دیگری گفت که شما مقیم هستید، پس نمازهای را که ما مسافرانه خوانده ایم، آیا اعاده بکنیم یا خیر ؟ بینوا توجروا.

الجواب :

حامدا و مصلیا و بعد ؛ در صورت مذکوره، اعاده نمازهای که مسافرانه خوانده شده است، ضروری است.

في  التبیین ۱\۴۸۷ : بخلاف ما إذا سلم على ظن أنه مسافر، وعلى ظن أنها جمعة أو كان قريب العهد بالإسلام فظن أن فرض الظهر ركعتان أو كان في صلاة العشاء فظن أنها التراويح حيث تبطل صلاته في هذه المسائل؛ لأنه سلم عامدا.

ومثله في البحر 2\۱۲۰: (بخلاف ما لو سلم على ظن أنه مسافر أو أنها الجمعة أو كان) المصلي (قريب العهد بالإسلام فظن أن الظهر) أي فرضه (ركعتان أو) كان (في العشاء فظن أنها التراويح حيث تبطل) صلاته في جميع هذه الصور؛ لأنه سلم عامدا.

والله تعالي اعلم.

با سپاس از مجله حقیقت

Related posts