آوریل 10, 2020

از خون شهیدان تا آزادی وطن

از خون شهیدان تا آزادی وطن

غلام‌الله هلمندی

امروز روز سرنوشت‌ساز و درخشان و‌ باشکوهی است. امروز برگ زرین دیگری به افتخارات ملت افغان افزوده شد. امروز فصل نوینی در تاریخ افغان‌زمین گشوده شد. آنچه در دوحهٔ قطر به وقوع پیوست، حاصل شاهکاری های طلایی و کارنامه‌های زرین ملت قهرمان و غیور و شهیدپرور افغان است، ملتی که در راستای تحکیم شریعت اسلام و حفظ آزادگی و دفاع از مرزهای وطن و دفاع از حرمت و ناموس و تاریخ خود تا کنون نزدیک به دو میلیون شهید تقدیم کرده است. این لاله‌هایی که تماشا می‌کنید از خون شهیدان اسلام دمیده است. تاریخ پرافتخار افغان‌زمین گواه است که این ملت هرگز در مقابل کفر و ظلم و زورگویی سر خم نکرده است، بلکه با استقامت و پایداری و سربلندی در مقابل هر ستمگر و اشغالگری قد علم کرده است. این ملت هرگز زیر بار ظلم و زر و زور نمی‌رود. این ملت از مقدسات و ارزش‌ها و آرمان‌هایش یک قدم عقب نمی‌نشیند. وقتی یک مجاهد بر خدایش توکل کند و آستین بالا بزند هیچ قدرتی جلودارش نیست.

بد نیست برای شما خاطرهٔ کوتاهی در خصوص نبرد بی‌امان جوانان افغان علیه اشغالگران تعریف کنم. من چند سال پیش بندتیمور رفته بودم. وقتی از آنجا برگشتم از رشادت‌های جنجگویان بندتیموری سخت متاثر شده بودم، تاثرم را به طور مزاح این گونه تعبیر می‌کردم، می‌گفتم: «عجب آدم‌های لجبازی هستند! انگار لج کرده‌اند که باید بجنگند و بازی را ببرند». این‌ها وقتی از یک عملیات برگردند و عملیات را گزارش کنند، طوری باهیجان و شادی حرف می‌زنند تو گویی مسابقهٔ کرکت را برده‌اند و حریف را شکست داده‌اند.

امروز با امضای توافق‌نامهٔ پایان اشغال پیروزی بینظیری برای این ملت رقم خورد. این توافق‌نامه به منزلهٔ حیات نوین و تزریق خون تازه‌ای در کالبد دیپلماتیک این ملت است. امروز در تاریخ معاصر ما روزی باشکوه و ارزشمند است، روزی است که جهان اسلام در تاریخ نزدیک‌شان کمتر چنین روزی را شاهد بوده‌اند. امروز در مقابل چشم جهان یک رویداد تاریخی اتفاق افتاد. امروز بیرق سفید اسلام بر بیرق کفر و اشغال پیروز گشت. امروز این ملت با دست خالی پوزهٔ دشمن را به خاک مالید. امروز این ملت به یمن ایمان به خدا و توکل بر خدا و به برکت عزم فولادین و خودباوری مثال‌زدنی‌اش توانست این پیروزی باشکوه را رقم بزند. امروز درخت آزادی به ثمر نشست، درختی که با خون شهیدان آبیاری شده است.

مراسمی که در دوحهٔ قطر به‌منظور امضای توافق‌نامهٔ پایان اشغال برگزار شد جشنی ملی و ایمانی است که چشم هر مسلمان را خنک می‌کند. این پیروزی خاری در چشم هر دشمن خواهد بود. دشمن هرگز چشم دیدن این موفقیت را نخواهد داشت. این توافق‌نامه از روی دیپلماتیک برگ برنده و گام بسیار بلندی برای «امارت اسلامی» است که امارت اسلامی در حقیقت عضوی از پیکر ملت افغان و آیینهٔ تمام‌عیار آرمان‌های ملت افغان به‌شمار می‌رود.

در این مراسم ثابت شد که عاقبت همیشه از آن اسلام و حقانیت و صداقت است، ثابت شد که ایمان از اسلحه قوی‌تر است . آیا بزدل می‌تواند دشمنش را با اسلحه شکست دهد؟ آیا اسلحه می‌تواند یک بزدل را تبدیل به یک قهرمان بکند؟ اگر قهرمانی دست‌خالی باشد او را ترسو می‌دانید؟ هرگز! قهرمان، قهرمان است، هرچند دست‌خالی باشد و ترسو، ترسو است، هرچند تا دندان مسلح باشد. امروز اشغالگران در برابر ارادهٔ آهنین جوانان افغان زانو زدند و بر ذلت و خواری و شکست‌شان امضا کردند، پذیرفتند که اشتباه کرده‌اند، به شهامت این ملت غیور و دلیرمرد اعتراف کردند. امروز آنان اعتراف کردند که در چه منجلابی گیر افتاده‌اند و با چه آهنین‌مردانی طرف هستند.

این پیروزی بدون زحمت و یک‌شبه به دست نیامده است. این پیروزی حاصل زحمات فراوان و تلاش‌های مستمر است. در مسیر به‌دست آوردن این پیروزی خون‌دل‌ها خورده شده است. برای به‌دست‌آوردن این پیروزی چه خون‌های پاک و چه اشک‌های معصومانه که ریخته شده و چه سرهای نازنینی که از تن جدا شده و چه جوانان برومندی که اسیر قبرها گشته‌اند. این پیروزی نقطهٔ پایان یک داستان طولانی است؛ داستانی پر از فراز و نشیب، داستانی سرشار از رنج و درد، داستانی مالامال از خستگی‌ها و بی‌خوابی‌ها و گرسنگی‌ها و تشنگی‌ها و قربانی‌ها و تلاش‌های پیایی، داستانی که از هر برگش خون می‌چکد. مسیر آزادگی و مردانگی و مسیر تحکیم شریعت پرپیچ و خم است.

این پیروزی ثمرهٔ جهاد مقدس و راه درازی است، راهی که پیمودنش بیش از چهار دهه طول کشیده است. این پیروزی دست‌رنج رزمندگان سلحشور و شهیدان گلگون‌کفن است، شهیدانی که از خواب خوش و زندگی راحت گذشتند و جان عزیز را کف دستشان گذاشتند و فراق پدر و مادر و زن و بچه را به‌جان خریدند تا درخت ریشه‌دار اسلام را با خون پاک‌شان  آبیاری کنند. بله این بوی جهاد مقدس است که گوشه‌گوشهٔ این خاک را عطرآگین و فضای این وطن را با طراوت کرده است.

سرزمین افغان سرچشمهٔ رشادت‌ها و فداکاری‌ها و قربانی‌ها است. این سرزمین با توجه به موقعیت سیاسی و اقتصادی و جغرافیایی‌اش در طول تاریخ کانون توجه کشورگشایان و قدرت‌های بزرگ جهان بوده است، ولی انگار وجود نازنین این جوانان برومند خاک زخم‌خوردهٔ وطن را در برابر بدخواهان و دشمنان اسلام بیمه کرده است. نقش جوانان باایمان در میدان‌های نبرد انکارناپذیر است.

هرگاه دشمنان بر خاک وطن تاخته‌اند و آیین و ناموس ما را تهدید کرده‌اند، این جوانان با ایمانِ راسخ و عزم فولادین به مصاف دشمن رفته‌اند و حماسه‌های جاوید آفریده‌اند و از کیان اسلامی و خاک وطن جانانه دفاع کرده‌اند. ارتفاعات هندوکش و بیابان‌های هلمند و قندهار و باغ‌های شاداب شمال گواه این حقیقت هستند. هر وجب این خاک زخم‌خورده از خون شهیدان سیراب گشته است. از هر گوشهٔ این وطن نسیم معطّر شهادت می‌وزد و بر سینهٔ هر مؤمن می‌خزد. بلبلان این وطن انگار با بوی عطرانگیز شهیدان انس گرفته و بر بالای مزار شهیدان با نوایی غم‌انگیر آواز می‌خوانند. اگر دیگرِ ملت‌ها به سلبریتی‌های‌شان می‌بالند ما به شهیدان‌مان افتخار می‌کنیم که در میدان فداکاری به‌سان ستاره می‌درخشند و یاد و نام شان آرام‌بخش روح و روان ما است.

کاش این شهیدان امروز از بالای آسمان‌ها، از بهشت برین سرک می‌کشیدند و بیرق سفید اسلام را که بر فراز آسمان دوحه از خوشحالی به وجد آمده بود و می‌رقصید تماشا می‌کردند و این جشن ملی و ایمانی را که دست‌رنج خودشان است، دید می‌زدند و در این شادی با ما شریک می‌شدند.

این توافق‌نامه برای ما پیام‌آور پیروزی و مژدهٔ آزادی است، اما برای رژیم نامشروع و دست‌نشاندهٔ کابل تلنگری است که اصلا انتظارش را نداشتند، هرگز خیال نمی‌کردند سروران‌شان این چنین «ناجوانمردانه» پشت‌شان را خالی کنند و تنهای‌شان بگذارند. بله آمریکا آنها را تنها گذاشت تا با سرنوشت‌شان روبه‌رو شوند و تاوان خیانت‌های‌شان را پس دهند و توسط ملت و تاریخ خود مؤاخذه شوند. بله این تلنگر روحیهٔ جنگجویان اشرف‌غنی را به‌شدت درهم می‌کوبد.

با سپاس از شماره ویژه مجله حقیقت

Related posts