آوریل 10, 2020

فاجعه‌ای بزرگ در کمین زندان‌ها

فاجعه‌ای بزرگ در کمین زندان‌ها

محمد داود مهاجر

در این نوشته مختصر توجه شما را به مطلبی مهم جلب می‌کنم و به فاجعه‌ای بزرگ -که شاید در صورت توجه ننمودن زودهنگام به آن، شکل بگیرد – معطوف می‌دارم.

وبایی که با نام ویروس کرونا یا کوید ۱۹ در عالم در حال گسترش است و کشورها و قاره ‌ها را یکی پس از دیگری با سرعتی سرسام‌آور درنوردیده و هزاران انسان را به کام مرگ کشانیده و دارد می‌کشاند، در حقیقت یک تلنگری برای بازگشت انسان‌ها به حقیقت زندگی و دست‌ برداشتن از ظلم و طغیان است.

طاعونی بی پیشینه که همه عالم را تکان داد و رئیسان جمهور و سردمداران کشورهای پیشرفته در صنعت و تکنالوژی را به گریه درآورد و آن ها از مقابله با این موجود کوچک الهی به زانو افتادند، در حقیقت یک گوشه‌مالی به آنانی است که راه کج و راه تکبر را در پیش گرفته ‌اند و با پروردگار عالم اعلام نبرد دارند. آنها توانایی مقابله با یک موجود کوچک از مخلوقاتش را ندارند؛ پس لازم است تا به راه درست رو بیاورند و از ستم بر خود و دیگران دست بردارند.

این ویروس کشنده و خطرناک یک آزمایش الهی است که کافران را بوسیله آن عذاب می‌ دهد و مومنان را از نظر اعتقاد و عمل مورد ابتلا قرار می ‌دهد تا نیک و بد را از هم جدا سازد.

اما همان‌گونه که ما معتقدیم «ماشاء الله كان وما لم يشأ لم يكن» هر آنچه خواست خداوند باشد، می‌شود و آنچه خواست او نباشد، نمی‌شود، و اینکه «ما أصابك لم يكن ليخطئك وما أخطئك لم يكن ليصيبك» آنچه به‌ تو رسید امکان نداشت از تو خطا بشود و آنچه از تو خطا شد امکان نداشت به تو برسد” به همان صورت امر الهی به برابر نمودن و تهیه اسباب جهت وقایه از وقایع تلخ و یا رسیدن به یک مقصد است؛ چنانچه الله متعال می‌فرماید : “خذوا حذركم” احتیاط خود را بگیرید و چنانچه بر زبان پیغمبرش صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید : «فر من المجذوم كما تفر من الأسد» از فرد مصاب به مرض جذام فرار کن همانگونه که از شیر فرار می‌کنی.

پس لازم است تا ما با وجود اعتقاد به مسری شدن امراض با اراده الهی و بعد از توکل بر ذات او، به اسبابی که خداوند متعال خلق نموده نیز چنگ بزنیم تا به وسیله آنها به مراد خویش رسیده و یا ضررها را از خود دفع نماییم.

در بسیاری از کشورهای اسلامی دروازه مساجد و مدارس بسته شده است و طواف بیت الله به تاخیر افتاده و بازارها، عروسی‌ها و محافل به حالت تعویق درآورده شده ‌اند تا بتوانند سد بابی کنند از گسترش سریع این ویروس خطرناک.

از همین جهت است که به مردم راهنمایی شده تا در خانه‌های خود بمانند و از تماس بسیار با عموم مردم خودداری کنند، تا از انتشار این ویروس، در حد توان جلوگیری کنند.

لیکن امری مهم که قابل توجه است و ملاحظه دقیق همه جوانب را می‌خواهد، امور زندانیان است. زندانیانی که هیچ گوشه زندگی شان خالی از مشکلات نیست و معمولی ‌ترین امور صحی و وقایه‌وی برای ایشان مدنظر گرفته نشده است.

همین حالا اتاق‌ها و بلاک‌های موجود در محابس پلچرخی مرکزی و اطرافش، چنان مملو و پر از زندانیان است که گذشته از حالت استانداردِ اتاق‌ها و بلاک‌ها، همه مساحت خالی اتاق‌ها را از زندانیان پر کرده اند و در اتاق‌هایی که گنجایش ده نفر را دارند ۳۴ نفر جای داده اند و حتی افراد اضافی، در راهرو‌های موجود در میان اتاق‌ها برای سکونت خود پرده زده‌اند و وقت خود را با بدترین حالات سپری می‌کنند.

ازدحامی که در محابس اداره کابل موجود است یک استراتژی و بحران خطرناکی را در حال ایجاد کردن است. همین اکنون (۲۹ رجب) که در حال نوشتن مقاله هستم، به من خبر رسید که اولین مورد وفات یک زندانی در بلاک دو پلچرخی ثبت شده و فرد مذکور دار فانی را وداع گفته است.

حالا اینکه چند نفر دیگر مبتلا شده‌اند گراپ وجودی‌اش بسیار زیاد است و از خداوند متعال درخواست داریم تا خود چاره کار را بکند.

اداره کابل به تعداد هزاران نفر از کوچک و بزرگ، زن و مرد، مریض و افتاده، شیخ فانی و بچه، شل و فلج، نابینا و بی‌دست و پا را در زندان‌های خود با انواع مشکلات صحی و طبی، مشکلات خوراکی و معیشتی، مشکلات جا و زندگی، جمع کرده است.

خوب بیاد دارم که حدود پنج سال و اندی پیش یک محبوس نابینا که هر دو چشم خود را از دست داده بود و با اشاره و راهنمایی دیگران راه می‌رفت، زمانیکه خواسته بود تا دست به چیزی ببرد، دست خود را روی سیم برق گذاشته بود و فورا جانش را از دست داده و به دنیای باقی شتافت (رحمه الله تعالی).

فعلا در زندان‌های کابل هیچ‌گونه موادی طبی از جمله دست‌کش، پوزبند و مایعات ضد عفونی وجود ندارد و تراکم جمعیت نیز انبوهی غیر قابل کنترل را ایجاد کرده است که با آمدن یک مورد از ویروس کرونا داخل هر زندان، امکان شیوع آن با سرعت بالا وجود دارد و تبدیل شدن به یک فاجعه و بحران خطرناک انسانی را، صددرصد کرده است.

امیدواریم تا علاج واقعه قبل از وقوع بشود و بنابر آنچه نیاز کنونی پیشرفت‌های صلح است و نجات جان هموطنان ما نیز در اولویت کاری همه جوانب است، هر چه زودتر زندان ‌ها خالی گردند -آنچنانکه بسیاری از کشورها همین برنامه را برای زندانیان خود در نظر گرفته اند- و تا آن وقت مواد صحی و طبی به‌صورت کامل و مداوم در میان محبوسین توزیع گردد.

از الله متعال طلب‌گار حفاظت همه مسلمانان و به‌خصوص زندانیان از این وبای عمومی هستم. اللهم آمین. لاحول ولا قوة إلا بالله.

Related posts