جولای 13, 2020

ترور علماء؛ چالش و راهکارها

ترور علماء؛ چالش و راهکارها

محمد عمر نیمروزی

الحمد لله والصلاة والسلام علی رسول الله وعلی آله وصحبه ومن والاه، اما بعد:

کشور عزیزمان افغانستان در یکی از بحرانی‌ترین شرایط خود قرار دارد. خان‌سالارها و تفنگ‌سالاران، هر کدام برای کسب جایگاه برای خود تلاش دارند. هر کدام سعی دارد رضایت کشورهای خارجی را جلب کند و برای نیل به این هدف، حاضر هستند که دست به هر کار زشت و دور از فرهنگ افغانی و انسانی بزنند. این تشنگان قدرت، چنان چشم بصیرت‌شان کور شده است و چنان نشئة قدرت هستند که حتی به ناموس خود نیز پروایی ندارند؛ چه برسد به ناموس سایر افغان‌ها.

تراژدی جدیدی که کشور مظلوم و داغ‌دیدۀ ما با آن روبه‌رو شده است، ترور زنجیره‌ای علمای نیک و دانشمند کشورمان است. برای تمام مردم مثل روز روشن واضح است که دست استخبارات شوم و مزدور رژیم دست‌نشانده کابل در پشت این ماجراها ملوث است. آن‌ها می‌خواهند آب را گل‌آلود کنند و سپس ماهی بگیرند. آن‌ها می‌دانند که ریشه حرکت طالبان، از علما شروع شده است؛ به همین خاطر سعی دارند که این منبع تغذیه‌ای را بخشکانند.

هنوز داغ شهادت ناجوانمردانه مولانا صلاح‌الدین توحیدی و داکتر نیازی رحمهماالله تازه بود که دشمنان کوردل، اینک سلاح منحوس‌شان را به سوی مولوی عزیزالله مفلح نشانه گرفتند. جالب اینجاست تمام علمایی که به شهادت رسیده‌اند از مخالفان سرسخت اشغال کشور و حضور خارجی‌ها بوده‌اند. ویدیو سخنان داکتر نیازی و مولوی مفلح رحمهماالله در رابطه با اشغال کشور و ضرورت خروج اشغال‌گران، اشارة سریع و روشن به این مطلب دارند که قاتلان این بزرگواران، دست‌شان در کیسه اشغال‌گران است.

لله الحمد امارت اسلامی افغانستان فوراً واکنش نشان داد و برائت خویش را از این واقعه اعلان نمود. این عزیزان، باید تدابیر امنیتی را رعایت کنند؛ چنان‌که ذبیح‌الله مجاهد حفظه‌الله در بیانیه خویش اظهار نموده است: «ما بر علمای کرام هم صدا می‌کنیم که به امنیت خود متوجه باشید، زیرا دشمنانِ فکر و عقیده شما بسیار مکار و سنگدل هستند و از هیچ‌گونه وحشت و جنایت دریغ نمی‌کنند.»

خطاب ما در این یادداشت کوتاه، با مردم عزیز افغانستان و علمای کرام است که در طول و عرض کشور عزیز، خصوصاً در کابل و سایر مراکز ولایتی حضور دارند.

مردم عزیز افغانستان باید درک کنند که علمای کرام سرمایه معنوی این ملت و کشور هستند؛ علمای کرام به مثابه خورشیدی فروزان هستند که تاریکی‌ها را می‌زدایند و با جهل و خرافات و بدعات مبارزه می‌کنند. اگر علما نباشند، آن وقت سنگر مجاهدان، مسجدِ نمازگزاران و مراکز دعوت‌گران با آسیب روبه‌رو می‌شوند. مردم باید از جان و مال خود مایه بگذارند و تدابیری برای حفاظت از علمای عزیز کشور بیندیشند. مردم باید افرادی را برای حفاظت از علمای خود تعیین کنند تا همه وقت، مثل عقاب، با چشمان تیز دور و بر را در نظر داشته باشند و همانند پروانه پیرامون علما بگردند تا مبادا دشمن از سوراخی رخنه کند. مردم عزیز باید بدانند که علما پهره‌داران عقیده آن‌ها هستند، پس مردم باید پهره‌داران جسم علما باشند. پیامبر صلی الله علیه وسلم می‌فرماید: «عينان لا تمسهما النار: عين بكت من خشية الله وعين باتت تحرس في سبيل الله. رواه الترمذي.» دو چشم هستند که آتش جهنم به آن‌ها نمی‌رسد: چشمی که از ترس خداوند گریه می‌کند و چشمی که شب را در حالت نگهبانی می‌گذراند.

همچنین علمای عزیز، خصوصاً آن دسته از بزرگانی که نقش رهبری و قیادت را در جامعه به عهده دارند باید فکری اساسی برای حفاظت خود بکنند؛ چون حفاظت از جان و رعایت تدابیر امنیتی، نه این‌که خلاف توکل است، بلکه فرضی بر عهده انسان است که باید مراعات شود. آیات قرآن کریم، احادیث پیامبر صلی الله علیه وسلم و عمل‌کرد صحابه کرام رضی الله عنهم شاهدی عدل بر این مدعاست.

الله متعال مي فرمايد: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ» ای مؤمنان، احتیاط را رعایت کنید. در جای دیگری می‌فرماید: «وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ» باید احتیاط و سلاح خود را برگیرند.

در جای دیگری می‌فرماید: «وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ» کافران دوست دارند که شما از سلاح خود غافل شوید.

همچنین خود پیامبر صلی الله علیه وسلم که مقتدای ماست، باوجود شجاعت بی نظیر خود، همیشه به فکر حفاظت خویش بوده است تا مبادا فرصتی برای دشمن فراهم شود و بتواند به ایشان ضربه‌ای وارد کند؛ چنان‌که در یک نبرد به صحابه فرمودند: «من یحرسنا اللیلة؟» رواه المنذري في الترغیب والترهیب. امشب چه کسی از ما حفاظت می‌کند و نگهبانی می‌دهد؟

حضرت ابوبکر رضی‌الله‌عنه در جنگ بدر، کنار خیمه پیامبر نگهبانی می‌داد؛ چون این احتمال وجود داشت که دشمن از غفلت مسلمانان استفاده کند و به خیمة ایشان هجوم بیاورد.

در حدیث دیگری آمده است: «کان رسول الله صلی الله علیه وسلم إذا صلی في الحجر قام عمر بن الخطاب علی رأسه بالسیف» رواه ابن شبة في تاریخ المدینة. یعنی هرگاه نبی اکرم صلی الله علیه وسلم در مقام حجر نماز می‌خواند، حضرت عمر رضی الله عنه برای حفاظت از ایشان شمشیر را بر می‌داشت و بالای سر ایشان نگهبانی می‌داد تا دشمنی حمله‌ور نشود.

همچنین در اوایل که به مدینه تشریف آوردند، و حالات خوب نبود و امنیت برابر نشده بود، شب‌ها صحابه کرام در کنار خانة ایشان پهره‌داری می‌کردند؛ چنان‌که در حدیثی آمده است: «فلما قدم المدینة قال: لیت رجلاً من أصحابنا صالحاً یحرسني اللیلة. إذ سمعنا صوت سلاح، فقال: من هذا؟ قال: أنا سعد بن أبي وقاص جئتُ لأحرسك. فنام النبي صلی الله علیه وسلم» صحیح البخاري، باب الحراسة. یعنی هنگامی که رسول الله صلی الله علیه وسلم به مدینه تشریف آوردند گفتند: کاش مرد نیکی از یاران ما امشب این‌جا پهره می‌داد. ناگهان صدای اسلحه‌ای را شنیدیم، پیامبر فرمود: که هستی؟ گفت: من سعد بن ابی وقاص هستم، آمده‌ام تا از شما پهره‌داری کنم. پس پیامبر صلی الله علیه وسلم به خواب شدند.

در زمان حضرت عثمان و حضرت معاویه رضی الله عنهما که حالات مدینه و شام خوب نبود، در مسجد برای حفاظت از خویش مقصوره‌ای بنا کردند که به شکل اتاق جداگانه‌ای بود تا دشمن نتواند با استفاده از غفلت، به آن‌ها حمله کند. حتی در هنگام سجدة حضرت معاویه، یک محافظ بالای سرش ایستاد می‌شد.

از تمام آیات و روایات فوق دانستیم که پهره‌داری مسئله مهمی است و علمای کرام باید قبل از این‌که دیگران به فکر امنیت‌شان باشند، خودشان در این مورد چاره‌ای بیندیشند.

برخی از نکات و توصیه‌هایی که به ذهن حقیر می‌رسند به شرح ذیل‌اند:

  • ۱ : علمای کرام باید همیشه به کمر خود سلاح تپانچه داشته باشند.
  • ۲ : به هر طریقی که شده است، موتر جداگانه و موتروان خصوصی داشته باشند.
  • ۳ : حداقل یک پهره‌دار به همراه سلاح همیشه با آنان همراه باشد. این خلاف توکل و ریا نیست، یک فریضه است.
  • ۴ : علمایی که در مساجد امامت یا خطابت می‌کنند، در این اوضاع بد امنیتی، باید به محض اتمام نماز، مساجد را بند کنند تا کسی نتواند در وقت خلوت به مسجد بیاید و بمب بگذارد. ما چندین مرتبه از این جهت ضربه خورده‌ایم و به شمول مولوی عزیزالله مفلح، برادر امیرالمؤمنین نیز به همین شکل به شهادت رسید.
  • ۵ : موتروان، باید هیچ وقت از کنار موتر دور نشود، چون ممکن است که در هنگامی که از موتر دور می‌شوند، بمب چسبکی به آن بچسبانند.
  • ۶ : شیشة موترها بهتر است که سیاه باشد.
  • ۷ : به هنگام خروج از خانه تا مسجد، خصوصاً وقت نماز صبح باید پهره‌دار با علمای عزیز همراه باشد.
  • ۸ : تا می‌توانند از جلسات غیر ضروری و رفت و آمد در سطح شهر اجتناب کنند.
  • ۹ : با هرکس ملاقات نکنند؛ چون ممکن است در این شرایط کرونا، دشمنان کسی را که بیمار است به ملاقات علما بفرستند و آن‌ها را ترورِ بیولوژیک بکنند.
  • ۱۰ : در کنار دروازة خانه‌های خود و در مسجد و اطراف آن حتماً کیمره نصب کنند. این عمل دشمن را خوف‌زده می‌کند و جلوی تحرکاتش را تا حد زیادی می‌گیرد.
  • ۱۱ : ـ اگر کسی به بهانة ملاقات به خانه آمد، نباید خصوصی و تنهایی با‌ آن‌ها بنشیند؛ چون ممکن است که مأمور دشمن باشد و با استفاده از غفلت و تنهایی، عالم را با سلاح تپانچه‌ای که مجهز به خفه‌کن است به شهادت برساند. چنان‌که مولوی صلاح‌الدین توحیدی را به همین شکل در خانه‌اش در نیمروز شهید کردند. همچنین مولانا سمیع الحق را به همین شکل در خانه‌اش شهید کردند.
  • ۱۲ : علمایی که قدرت و توان مالی دارند، اگر در سطح شهر با موتر می‌روند، سعی کنند دو موتر با آن‌ها همراه باشد و در هر دو موتر پهره‌دار داشته باشند، این امر کمک بزرگی به خنثی کردن حملة دشمن می‌کند؛ چنان‌که مفتی محمد تقی عثمانی حفظه الله که از علمای بزرگ جهان اسلام است، هنگامی که در شهر کراچی بر او حمله شد، در کنار کمک الله متعال، یکی از دلایل نجات ایشان از ترور، این بود که دو موتر با او همراه بودند.

امیدوارم که علمای عزیز نکات فوق را که فریضه شرعی به حساب می آیند، رعایت کنند و به دشمن اجازه ندهند که به اهداف شوم خود برسد. ضمنا وِرد (بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ) را سه مرتبه صبح و سه مرتبه شام بخوانند و خود را بیمه بکنند.

وصلی الله تعالی علی خیر خلقه محمد وآله وصحبه أجمعين.

با سپاس از مجله حقیقت

Related posts