پنجشنبه ، 19 سپتامبر ، 2019

صدمین سالروز استقلال را کی ها تجلیل بکنند ؟

صدمین سالروز استقلال را کی ها تجلیل بکنند ؟

عابد // ترجمه : نسیم صبا

به تاریخ ۲۸ اسد، استقلال افغانستان از استعمار انگلیس صد ساله می شود، خوشبختانه، تصادف اینست که صدمین سالروز استقلال در حالی تجلیل می شود که کشور در کنترول یک دولت استعماری و مزدور نیست، بلکه آتش جنگهای آزادی خواهی در برابر استعمار غربی داغ است و ساعتی نیست که بخشی از کشور شاهد رویارویی میان مبارزین آزادی خواه و اشغالگران و مزدوران شان نباشد.

با اهمیت صدمین سالروز استقلال، این تصادف (همزمان با بدبختی های جنگ) این نیک بختی را دارد که این سالروز در حاکمیت دولت نا مشروع سپری نمی شود، بلکه در چنان لحظاتی فرا رسیده که لله الحمد معرکه آزادی خواهی به مرز کامیابی رسیده و این لحظاتی است که طاغوت بزرگ جهان در برابر مبارزین اسلام از صحنه های جنگ به میز مذاکرات تنزل کرده است.

جشن استقلال را آن سربازان آزادی خواه تجلیل می کنند، که در دشوار ترین شرایط زمان در برابر زر و زور طاغوت از دفاع دین، میهن و ناموس شان دست بردار نشدند و مبارزهء ناممکن و ناموزون را، به آن سوی مرز ممکن به دروازه های کامیابی رساندند.

عار، شرم و طعن تاریخ به کسانی است که خاک و ایمان شان را در مقابل دالرهای استعمار فروخته باشند و سپس از استقلال نام ببرند و به فرمان اشغالگران و تمویل آنان برای تغییر اذهان مردم، مراسم جشن استقلال برپا بکنند.

غلامان امریکا ۳۸۴ ملیون پول افغانی را برای تجلیل استقلال اختصاص داده اند، این بدین معنا نیست که آن ها بر استقلال عقیده و باور دارند، بلکه بخشی از شیطنت های استعمار این قرن است که «اکنون آزادی ملت ها باید به چنان دام و نیرنگ ها سلب گردد که فکر غلامی و اشغال در ذهن شان نیاید، بلکه واژه های آزادی، استقلال و حریت بیش از هر چیز استعمال شود» ، از همینست که رادیوی تبلیغاتی اشغالگران به نام «آزادی» نامگذاری شده و رسانه های که زیر چتر اشغال و به سرپرستی مالی اشغالگران کار می کنند لاف از «آزادی بیان» می زنند.

نمی دانم آن خود فروختگانی را چه نام و لقب داد، که کرامت افغانی و تمام ارزش های شان را برای چند دالر زیر پا کردند و در خمار دالرهای سبز برای خود جایی در جامعه افغانی نگذاشتند، اما امروز با کمال چشم سفیدی و بی شرمی کلمه مقدس استقلال افغانستان را به زبان می آورند و بیش از وارثان حقیقیِ استقلال افغانستان (که مجاهدین امروزی اند) ایشان جشن استقلال می گیرند.

ایشان فکر می کنند که با چنین تلاش های نمایشی غلامی شان را پنهان و جنایت های شان را توجیه می کنند، اما این کار شان بی نتیجه است. زیرا این تجربه را پیش از ایشان غلامان دیگر استعمارگران نیز به نوبت خود انجام داده اند اما هرگز نتیجه یی نداده است. وفاداران اشغالگران به هر رنگ و جامه ای که بیایند در تاریخ این ملت به حیث خائنان یاد می شوند.

غازیان اسلام این سالروز استقلال از اشغالگران را عملا تجلیل می کنند و برای اشغالگران برای یک لحظه هم اجازه آرام درین جا نمی دهند. با این تجلیل های نمایشی، هیچگاه اشغال کنونی غربی ها پنهان نمی گردد، هر کسی می داند که وارثان استقلال کشور چه کسانی اند و چگونه با تعهد به استقلال کشور، قیمت این استقلال را می پردازند.

Related posts