پنجشنبه ، 19 سپتامبر ، 2019

حرمت مساجد زیر پای کج اندیشان

حرمت مساجد زیر پای کج اندیشان

حکمت الله حکمت

مسجد سنگ بنیاد یک جامعه اسلامی است. خداوند متعال در آیات متعدد بر اعمار و آبادانی مساجد، پاک نگه داشتن آنها و حفاظتشان از پلیدی ها تاکید فرموده و آن را مکانی برای عبادت و پرستش خود قرار داده تا مسلمانان همراه با عقیده توحید فقط او را در این اماکن مقدس عبادت کنند. مساجد باید تکریم شوند و هیچ عمل خلاف ادب در آنها صورت نگیرد. مسجد رمز اتحاد و همبستگی مسلمانان است که با وجود اختلاف قوم و رنگ و نژاد، در آن گردهم می آیند و کنار هم رخ به قبله نموده و یک جا خدا را می پرستند. و در ضمن عبادت خدای یگانه، تعاطف و همدردی بین آنها شکل می گیرد و از مشکلات و مصایب احتمالی یکدیگر باخبر می شوند.

مساجدی که مرکز وحدت مسلمین هستند، مدتی است که نشانه کوردلان واقع می شوند و عده ای خون آشام که در میدان نبرد شکست خورده اند، دشمنان خود را ناجوانمردانه و در نهایت بزدلی و زبون حالی، در حال عبادت و نیایش هدف قرار می دهند.

سالها و بارها از منابر و تریبون های مختلف می شنیدیم که دشمنان صلیبی و متحدین منحرفشان کدام حرمت و احترامی برای مساجد نمی گذارند و با هجوم بردن بر آنها با کفش و پوتین و به رگبار بستن نمازگزاران یا بمباردمان بالای مساجد، حرمت مساجد را لگدمال می کنند. اما طی سال های اخیر به کرّات مشاهده شده که برخی مدعیان اسلام که سنگ جهاد را بر سینه می زنند، اما با کج اندیشی های خود باعث بدنامی مجاهدین و فریضه مهم جهاد شده اند، برای از بین بردن مخالفین خود به مساجد حمله ور می شوند و گناهکار و بیگناه را به خاک و خون می کشند و مساجد را که اماکن امنی برای عبادت خداوند یکتا هستند، به ویرانه تبدیل می کنند.

خداوند متعال در قرآن کریم مساجد را به ذات مبارک خودش نسبت داده و به همین دلیل مسجد را خانه خدا می گویند. {وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ} [الجن: ۱۸]؛ و مساجد ویژه خداست. رسول الله صلی الله علیه وسلم در حدیثی مساجد را محبوب ترین مکانها به نزد خداوند یاد کرده و آنها را “أحب البلاد إلی الله” فرموده اند. آن حضرت صلی الله علیه و سلم برای خانه ابوسفیان به وقت فتح مکه حرمت قائل شدند و فرمودند هرکس به خانه ابوسفیان داخل شود در امان است. حال آنکه ابوسفیان تا آن زمان هنوز مشرف به اسلام نشده بود و مسلمانان نقصانات زیادی را از دست او دیده بودند. اما برخی مسلمانان کج اندیش امروزی به خانه دشمن به جای خود که به خانه خدای خود هم حرمت نمی گذارند و با زیر پا گذاشتن تمام حدود و مرزها، روی هلاکوخان و چنگیزخان را سفید می کنند. این حجم از بی حرمتی به مساجد در طول تاریخ بی سابقه است. شاید نظیر و شبیه این واقعات در زمان بعضی حکام جنایت پیشه فقط دیده شود که برای تبدیل مذهب مردم را به قتل می رساندند.

بدون شک مسجد از بزرگترین و بارزترین شعایر الهی است که احترام گذاشتن به آن از نشانه های ایمان و تقوا و پرهیزگاری است. ارشاد باری تعالی است: {وَمَنْ يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ} [الحج: ۳۲]؛ هر کس شعایر خدا را بزرگ شمارد، بدون تردید این بزرگ شمردن ناشی از تقوای دل هاست. خداوند متعال در این آیه مبارکه منشأ و بنیاد تعظیم شعایر خودش را تقوا قرار داده است. دلی که در آن تقوا نباشد، پروایی برای هتک حرمت مساجد هم نخواهد داشت.

حرمت مسجد از چنان اهمیتی برخوردار است که مسلمانان از انداختن حتی کوچک ترین زباله یا آب دهان در آن منع شده اند و فقهای کرام از بلند کردن صدا ممانعت کرده و آن را خلاف ادب دانسته اند. وقتی مردم به نماز مشغول هستند، تلاوت قرآن کریم با صدای بلند در مسجد هم ممنوع است. حتی در حین خطبه، از سخن گفتن ممانعت آمده،‌ هرچند که آن سخن از قبیل امر به معروف و نهی از منکر باشد. نماز “تحیة المسجد” به همین منظور مشروع شده و حتی برخی از فقها آن را واجب دانسته‌اند، هرچند که وقت مکروه باشد، زیرا این دو رکعت نوعی حرمت گذاشتن به مسجد و حقی بر گردن واردشونده است. وقتی مسجد تا این حد حرمت دارد، چگونه جایز است در آن خون کسی ریخته شود، هرچند آن شخص دشمن سرسختی باشد. باوجود این همه آیه و حدیث و تصریح علما و فقها بر حرمت مساجد و حتی معابد غیرمسلمانان، هجوم بر مساجد و تیراندازی و بمباردمان آنها و یا کار گذاشتن بمب در آنها فقط از یک نامسلمان برمی آید یا مسلمانی که بویی از اسلام و تعالیم روح بخش آن نبرده است.

با سپاس از مجله حقیقت

(شماره جدید مجله حقیقت را ازین جا داونلود نمائید)

Related posts